413 Καστοριάδης,  φαντασιακὴ θέσμιση τῆς κοινωνίας, ὁμάδα μεταφραστῶν ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ συγγραφέα, Ἀθήνα 1981, σ. 61.

414 Πράξ. 16.9.

415 Ἰλιάδα Ε 379–80. Γιὰ τὴν συνωνυμία Ἀχαιῶν καὶ Δαναῶν, βλ. Χρήστου, Οἱ περιπέτειες…, ὅ.π., σελ. 32 καὶ 34–35: “τὸ δεύτερο φῦλο ποὺ κατέβηκε πρὸς τὴν κεντρικὴ καὶ νότια Ἑλλάδα τὴν ἴδια σχεδὸν ἐποχὴ μὲ τοὺς Δαναούς, γύρω στὸ 2000 π.Χ., καὶ τὸ ὄνομά του ἔχει μείνει ἔνδοξο γιὰ τὰ πολιτιστικὰ ἐπιτεύγματα καὶ τὶς ἄλλες δραστηριότητές του κατὰ τὴν πρωτοϊστορικὴ ἐποχή, εἶναι τῶν Ἀχαιῶν, ποὺ αὐτοὶ χωρὶς ἀμφιβολία ἦλθαν ἀπὸ τὴν Ἤπειρο. Τὸ ὄνομά τους προέρχεται ἀπὸ τὴν ἰνδοευρωπαϊκὴ ρίζα ακβ ποὺ σημαίνει τὸ νερὸ καὶ τὸ συναντοῦμε σὲ μιὰ σειρὰ ποταμῶν τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος (Ἀχέρων, Ἀχελῶος, Ἴναχος) καὶ βέβαια στὸ ὄνομα Ἀχιλλεύς. Τὸ φῦλο τῶν Ἀχαιῶν τελικὰ ἐντοπίζεται στὴν Πελοπόννησο, ὅπου ἀναμίχθηκε μὲ τοὺς Δαναούς, ὥστε τὰ δύο ὀνόματα ἔγιναν συνώνυμα … Τρία εἶναι τὰ ὀνόματα ποὺ ἀποδίδονται στὰ συνασπισμένα στρατεύματα· Ἀργεῖοι, Δαναοί, Ἀχαιοί, μὲ ἰσοδύναμη ἔννοια. Ἀπὸ αὐτὰ τὸ πρῶτο ἀπαντᾶ 29 φορὲς στὴν Ἰλιάδα καὶ τὸ δεύτερο 138 φορές· τὸ τρίτο ἀπαντᾶ 598 φορές, εἶναι δηλαδὴ τὸ κυρίαρχο ὄνομα (οἱ ἀριθμοὶ δίνονται κατὰ πρόχειρο ὑπολογισμό).”