Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ δὲν εἶναι ἀγώνισμα πρωτοτυπίας. Ἀντίθετα, ἤδη στὰ πρῶτα χρόνια τῆς λεγόμενης[174] ἀποστολικῆς περιόδου, οἱ Πατέρες βεβαιώνουν ἀλήθεια ποὺ συχνὰ λησμονεῖται, ὅτι σὲ διάφορους βαθμοὺς τὸ Πνεῦμα ζωοποιεῖ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὅλους τοὺς πολιτισμούς. Οἱ βαθμοὶ σημαίνουν πὼς δὲν εἶναι ὅλα ‘τὸ ἴδιο’ — ἀντιθέτως, ὅλα διαφέρουν περισσότερο ἢ λιγώτερο, ὥστε ἂν πρῶτο βῆμα τῆς ἀξιολόγησης γίνει ἡ ἰσοπέδωση, ἀντὶ οἰκουμενικότητος προκύπτει συνονθύλευμα.