Παρόμοια μερικοὶ παγανιστές, ἀλλὰ μὲ ἀντίθετη φορά: “ὁ Μωϋσῆς καὶ οἱ προφῆτες δὲν ἔχουν πεῖ θεοπρεπεῖς διδασκαλίες ἐπειδὴ τὶς ἄκουσαν ἀπὸ τὸν Πλάτωνα, ὅπως νομίζει ὁ Κέλσος”.[192]

Συχνὰ δὲν ὑπῆρξε ἀπόδοση τῆς μίας παραδόσεως στὴν ἄλλη, οὔτε κἂν ἁπλὴ ἀπορία, ἀλλὰ θαυμασμός: “στὸ ἕβδομο βιβλίο τῶν Ἐξομολογήσεων ὁ Αὐγουστῖνος λέει πὼς διάβασε τὸ Ἐν ἀρχῇ ᾖν ὁ Λόγος κι ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πρώτου κεφαλαίου τοῦ Ἰωάννη στὰ ἔργα τοῦ Πλάτωνα. Στὸ δέκατο βιβλίο τῆς Πολιτείας τοῦ Θεοῦ μιλάει γιὰ ἕνα πλατωνιστὴ ὁ ὁποῖος ἔλεγε πὼς ἡ ἀρχὴ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ ὣς τὴ φράση, ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ γραφεῖ μὲ χρυσὰ γράμματα σὲ κεντρικὰ σημεῖα τῆς πόλης”.[193]