Ἀναζητῶντας στέρεη διάκριση ὁ Ὠριγένης ἐπέμενε στὴν πρακτικὴ πλευρά: “ἂς παραδεχτοῦμε πὼς ἔχουν σὲ ὁρισμένα σημεῖα τὰ ἴδια δόγματα οἱ Ἕλληνες[[194]] καὶ ὅσοι προέρχονται ἀπὸ τὴν δική μας παράδοση — ἀλλὰ πάντως δὲν ἔχουν τὴν ἴδια δυνατότητα νὰ καθοδηγήσουν καὶ νὰ συμμορφώσουν τὶς ψυχὲς σύμφωνα μὲ ὅσα διδάσκουν”.[195]

Τέτοιος σκανδαλισμὸς συμβαίνει ἀκόμη σήμερα, μὲ ὁρισμένους νὰ ζητοῦν ἁγιοποίηση τοῦ Σωκράτη,[196] ἄλλους νὰ κατηγοροῦν τοὺς ἀρχαίους γιὰ ἀτροφικὴ βούληση ἢ καὶ ἀπουσία ἐσωτερικότητας!