Λογιστικὴ ἑνοποίηση τόσο τέλεια ὅσο ἀπὸ μόνη της κάθε φανέρωσή Του, δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ ἔχουν οἱ ἀρχαῖοι σὲ καμμιά διάσταση, πολιτισμικὴ ἢ προσωπική, ζῶντας σὲ ἄγνοια τοῦ Ὀνόματος. Ἡ θρησκεία τους ἔφθασε σὲ ἀπίθανο ἀριθμὸ θεῶν, ὅπως εἶναι φυσικό, ἀφοῦ κάθε ἄνθρωπος εἶναι μοναδικός, καὶ πιὰ ἄρχισαν νὰ χάνονται ὅλα τὰ ὀνόματα, ἐνῷ στὴν συνείδηση τόσο τῶν σοφῶν ὅσο τῆς κοινωνίας ὡς τέτοιας ἀναδυόταν ἄγνωστο, ἀνώνυμο καὶ ἐπικείμενο τὸ ἴδιο τὸ γνωστὸ θεῖο Πρόσωπο.

Σημειώσεις

551 Βλ. Πλάτωνος Συμπόσιον 210d κ.ἑ.