9 Χρήστου, Ἑλληνικὴ Πατρολογία, τ. Α΄, ὅ.π., σ. 81. Καὶ ὄχι μόνο γλωσσικά, ἐφόσον Ἕλληνες κατοικοῦσαν στὴν Παλαιστίνη ἤδη ἐπὶ Ἀλεξάνδρου. Ἂν ἔφερε Ἰουδαίους στὸν χριστιανισμὸ ἡ ἑλληνικὴ παιδεία τους, ποιά μπορεῖ νὰ ἦταν ἡ ἀνταπόκριση τῶν ἴδιων τῶν Ἑλλήνων;

10 Χρήστου, Ἑλληνικὴ Πατρολογία, τ. Α΄, ὅ.π., σ. 85.

11 “Ἀκόμη σήμερα στὴν Ἀκολουθία τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς τῆς ρωμαϊκῆς ἐκκλησίας … ἀκούγεται ἡ ἐναλλασσόμενη ψαλμωδία, πρῶτα μὲ τὰ ἑλληνικὰ λόγια ‘Ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς’ καὶ ὕστερα μὲ τὸ λατινικὸ ἀντίστοιχο ‘Sanctus immortalis miserere nobis’. Ὁ Βελλὲζ ἀναφέρει ἐπίσης τὴν παρεμβολὴ τοῦ ἑλληνικοῦ τρισάγιου (Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος)” — Γιαννακόπουλος, Βυζαντινὴ Ἀνατολὴ καὶ Λατινικὴ Δύση, μτφρ. Κ. Κυριαζῆς, Ἀθήνα χ.ἔ., σ. 73· πρβλ. καὶ παραπομπὴ τοῦ συγγραφέα εἰς Wellesz, Eastern Elements in Western Chant, 201).

12 Γιαννακόπουλος, Βυζαντινὴ Ἀνατολὴ καὶ Λατινικὴ Δύση, ὅ.π., σ. 43· πρβλ. καὶ παραπομπὲς τοῦ συγγραφέα εἰς White, Latin monasticism, 22, McNulty καὶ Hamilton “Orientale lumen”, et “Magistra Latinitas”: Ἑλληνικὲς ἐπιρροὲς στὸν Δυτικὸ μοναχισμό, Le millénaire du Mont Athos, Σεβετώνη 1963, σελ. 181–217, καὶ Hamilton “The city of Rome and the Eastern Churches”, Orientalia Christiana Periodica, 27 (1961), σελ. 2–26.