ΚΑΘΕ ΜΕΛΟΣ τοῦ σώματος ἔχει μιὰ ἰδιαίτερη δεκτικότητα χαρισμάτων, καὶ πάλι “ἡ ψυχὴ βρίσκεται τὸ ἴδιο τέλεια σὲ ὅλα τὰ μέλη, τὸ ἴδιο τέλεια στὸ πιὸ ἀσήμαντο καὶ στὸ πιὸ σημαντικό — ὡστόσο ἡ οὐσία καὶ πηγὴ τῶν ἐνεργειῶν της εἶναι κυρίως στὴν καρδιά”,[660] δηλαδὴ στὸ αἷμα. “Τὸ αἷμα γύρω ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη καρδιὰ εἶναι νόημα”, σύμφωνα μὲ τὸν Ἐμπεδοκλῆ.[661] Ὁ Γρηγόριος Νύσσης δὲν παραδέχεται μεγαλύτερη σχέση τοῦ νοῦ μὲ κανένα μέλος τοῦ σώματος,[662] ἐφόσον ἀπουσιάζει ἀμφίδρομη καὶ ἰσότιμη ἐξάρτηση: κάθε μέλος ἀνήκει στὸν νοῦ, χωρὶς νὰ ἀνήκει ὁ ἴδιος σὲ κανένα, καὶ δὲν ὑπάρχει μέλος ἄμοιρο τῶν ἐνεργειῶν του.