201 Α΄ Κορ. 2.15· πρβλ. Πλάτωνος, Ἀπολογία Σωκράτους 38a.
202 Σωκράτης, Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, βιβλ. 3, ἑν. 16· πρβλ. Ἰωάννη Δαμασκηνοῦ Διαλεκτική, προοίμιον.
203 Γρηγόριος Νύσσης, Εἰς τὸν βίον Μωϋσέως, κεφ. 2, ἑν. 116.
204 Γρηγόριος Νύσσης, Περὶ ψυχῆς καὶ ἀναστάσεως, PG 46, 108.
205 Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, Εἰς τοὺς Μακκαβαίους λόγος 15, PG 35, 912· πρβλ. τὸν Ἔκκαρτ —Ὁμιλία 36a, DW II, σ. 189 — γιὰ τὸν Ἡράκλειτο, πὼς εἶναι “ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ παλαιοὺς δασκάλους μας, ὁ ὁποῖος βρῆκε τὴν ἀλήθεια πολὺ πολὺ καιρὸ πρὶν ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Θεοῦ, ὅταν δὲν ὑπῆρχε ἡ χριστιανικὴ πίστη.”
206 Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, Περὶ ἁγ. Πνεύματος λόγος 31, ἑν. 5· πρβλ. τὸν Ἔκκαρτ, Εἰς τὴν Γένεσιν 1,116, LW 1, σ. 273 — παραθέτει ὁ Κουΐντ, DW II, σ. 68 — “πρόσεξε αὐτὸ ποὺ ἔχει πεῖ ὁ Πλάτων παρομοίως, ὅταν λέει πὼς ὁ δημιουργὸς βλέπει στὸν νοητὸ αἰῶνα καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο παράγει τὰ ὄντα.”
207 Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, Ἐπιτάφιον εἰς τὸν πατέρα, PG 35, 992· πρβλ. τοῦ ἰδίου, Περὶ ἁγ. Πνεύματος λόγος 31, ἑν. 5, καὶ τὸν Ἀθανάσιο, Περὶ ἐνανθρωπήσεως, κεφ. 41, ἑν. 5· κεφ. 42, ἑν. 4· κεφ. 43, ἑν. 7.
208 Λόσκυ, Ἡ μυστικὴ θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, μτφρ. Στέλλα Πλευράκη, Θεσ/νίκη 19915, σ. 45.
209 Πράξ. 4.12.
Σελ. 1234567891011
