Τὸ πέλειν δὲν σημαίνει παλίντροπο μετοχὴ στὸ εἶναι καὶ τὸ μηδέν.[530] Τὰ μέλη δὲν παραχωροῦν τὴν θέση τους, ἀλλὰ βρίσκονται συμπαγῶς ἁρμοσμένα στὸ ὅλον. Κάθε τὶ μετέχει τοῦ Ἑνὸς καὶ εἶναι τὸ Ἕνα μέσα στὴν ταυτότητά του:[531] ὅπου δὲν βρίσκεται τὸ ἴδιο, ἀναδύεται ἐπίσης ἑνιαῖο μέρος τοῦ ὅλου, δηλαδὴ ἡ ὕπαρξη δὲν θραύεται στὰ ὅρια, ἀλλὰ κάθε τι ὑφίσταται ἐσωστρεφῶς καὶ συνάπτεται αἰώνια στὸ ὅλον.[532] Τὸ Νόημα δὲν βρίσκεται μόνο στὴν πρόταση, ἀλλὰ ἐπίσης στὴν κάθε λέξη: μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀναγνωρίζει ὁλόκληρο τὸ εἶναι στὸ πιὸ μικρὸ μέρος, ἐπειδὴ μικρὸ καὶ μεγάλο ἀπειρίζονται καὶ ταυτίζονται.