“Ἡ ψυχή, ἂν εἶναι νὰ γνωρίσει τὸν ἑαυτό της, στὴν ψυχὴ πρέπει νὰ κοιτάξει, καὶ μάλιστα σ’ ἐκεῖνο τὸν τόπο τῆς ψυχῆς, ὅπου γεννιέται ἡ ἀρετή, δηλαδὴ ἡ σοφία, καὶ σὲ ὅ,τι ἄλλο μοιάζει μὲ αὐτό”.[641]

“Καλὰ τὸ λένε οἱ παλιοί, ὅτι αὐτή εἶναι ἡ Θεία Φρόνηση, μία καὶ ἡ ἴδια ἀρετὴ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου, καὶ ἡ ψυχὴ μελετάει καὶ σπουδάζει νὰ δεῖ τὸν ἑαυτό της ὅπως σὲ καθρέφτη, καὶ νὰ καθρεφτίζει μέσα της τὸν Θεῖο Νοῦ, ἂν ἔφθανε νὰ ἀξίζει τέτοια Κοινωνία, καὶ νὰ ἐξιχνιάζει κάποια ἀπόρρητη ὁδὸ γιὰ τὴν ἕνωση αὐτὴ μὲ τὸν Θεό”.[642]