Δόξα… Καὶ νῦν… Πάλιν τὸ αὐτὸ

Μετὰ τὴν γ’ Στιχολογίαν

Κάθισμα Ἦχος α’

Τὸν τάφον σου Σωτὴρ

Ἡ Πόρνη ἐν κλαυθμῷ, ἀνεβόα οἰκτίρμον, ἐκμάσσουσα θερμῶς, τοὺς ἀχράντους σου πόδας, θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, καὶ ἐκ βάθους στενάζουσα. Μὴ ἀπώσῃ με, μηδὲ βδελύξῃ Θεέ μου, ἀλλὰ δέξαι με, μετανοοῦσαν, καὶ σῶσον, ὡς μόνος φιλάνθρωπος.

Δόξα… Καὶ νῦν… πάλιν τὸ αὐτὸ

Τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐμαρτύρει ὁ ὄχλος…

ᾨδὴ γ’ Ἦχος β’

Ὁ Εἱρμὸς

«Τῆς Πίστεως ἐν πέτρᾳ με στερεώσας, ἐπλάτυνας τὸ στόμα μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· εὐφράνθη γὰρ τὸ πνεῦμά μου ἐν τῷ ψάλλειν, οὐκ ἔστιν ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος, πλήν σου Κύριε».