Κυκλοφορεῖ εὐρέως ἡ πεποίθηση πὼς ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ἕνα εἶδος σοσιαλισμοῦ. Ὁ Ρὴντ δὲν λέει ὅλα ὅσα θὰ μποροῦσαν νὰ εἰπωθοῦν, καὶ πάλι ὅσα λέει εἶναι ἱκανὰ γιὰ νὰ βεβαιωθεῖ καὶ ὁ πιὸ χαζὸς ὅτι χριστιανισμὸς καὶ σοσιαλισμὸς δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ ὁμοιότητα, ἀντιθέτως, εἶναι δύο τελείως διαφορετικὲς νοοτροπίες. Καὶ μόνο ὅτι οἱ σοσιαλιστὲς σκέφτονται συνεχῶς τὰ λεφτά, ἐνῶ ὁ χριστιανισμὸς τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὰ ἐδῶ πρὸς τὴν ἐμπειρία τῆς ἄλλης ζωῆς ἤδη τώρα, θὰ ἀρκοῦσε γιὰ νὰ πειστεῖ ὁ καλοπροαίρετος γιὰ τὴν διαφορὰ τῶν δύο. Ὁ ἐμπαθὴς οὕτως ἢ ἄλλως δὲν καταλαβαίνει ἀπὸ ἐπιχειρήματα.

______________________________________

Ο ισχυρισμός ότι «ο Ιησούς Χριστός ήταν σοσιαλιστής» έχει γίνει ένα δημοφιλές σλόγκαν μεταξύ των «προοδευτικών», όπως και μεταξύ αυτών των οποίων η πίστη στον χριστιανισμό δεν είναι και η πιο… ένθερμη – στην καλύτερη περίπτωση. Υπάρχει όμως κάποια δόση αλήθειας σε αυτό το σλόγκαν?

Αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί χωρίς έναν αξιόπιστο ορισμό του σοσιαλισμού. Πριν από έναν αιώνα, ειπώθηκε πως ο σοσιαλισμός είναι η κρατική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Ο Ιησούς όμως ποτέ δεν υπαινίχθηκε καν αυτήν την ιδεολογία, πόσο μάλλον να την εγκρίνει. Ωστόσο, ο ορισμός άλλαξε με την πάροδο του χρόνου. Όταν οι κριτικές οικονομολόγων όπως ο Λούντβιχ φον Μίζες, ο Φρίντριχ. Α. Χάγιεκ και ο Μίλτον Φρίντμαν ισοπέδωσαν οποιαδήποτε λογική υπεράσπιση της αρχικής μορφής του σοσιαλισμού, και η πραγματικότητα απέδειξε με συντριπτικό τρόπο ότι είχαν δίκιο, οι σοσιαλιστές μετατοπίστηκαν σε μια άλλη εκδοχή του σοσιαλισμού: τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας.

Μπορεί κάποιος να κάνει φύλλο και φτερό την Καινή Διαθήκη, αλλά δεν θα βρει ούτε μια λέξη του Ιησού που να ζητά να εξουσιοδοτηθούν οι πολιτικοί ή οι γραφειοκράτες, ώστε να κατανέμουν πόρους, να επιλέγουν νικητές και χαμένους, να λένε στους επιχειρηματίες πώς να διευθύνουν τις επιχειρήσεις τους, να επιβάλλουν ελάχιστους μισθούς ή ανώτατες τιμές, να υποχρεώνουν τους εργαζομένους να προσχωρήσουν σε συνδικάτα, ή έστω να αυξηθούν οι φόροι. Όταν οι Φαρισαίοι προσπάθησαν να εξαπατήσουν τον Ιησού, ώστε να υποστηρίξει εκείνος τη φοροδιαφυγή, επέτρεψε έξυπνα σ’ εκείνους να αποφασίσουν τι ανήκει «δικαιωματικά» στο Κράτος απαντώντας: «Αποδώσατε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, και τα του Θεού τω Θεώ».

Ωστόσο, μία από τις κατηγορίες που οδήγησαν στη σταύρωση του Ιησού ήταν πράγματι η φοροδιαφυγή.

Με τη φήμη των κεντρικών σχεδιαστών να βρίσκεται πια παγκοσμίως στα Τάρταρα, οι σοσιαλιστές έχουν προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό σε μια διαφορετική εστίαση: το κράτος πρόνοιας. Ο σοσιαλισμός του Bernie Sanders και της νέας του συμμάχου Alexandria Ocasio-Cortez είναι αυτός του φιλάνθρωπου, εξισωτικού, κράτους-γκουβερνάντας, όπου ο πλούσιος Πέτρος ληστεύεται για να πληρώσει τον φτωχό Παύλο. Χαρακτηρίζεται από πολλά «δωρεάν πράγματα» από το κράτος – που φυσικά δεν είναι καθόλου δωρεάν. Είναι αρκετά ακριβά, τόσο από την άποψη του κόστους της γραφειοκρατικής διαμεσολάβησης, όσο και από την άποψη της ψυχολογικής παραίτησης που δημιουργεί στους δικαιούχους. Αυτό είχε στο μυαλό του ο Ιησούς;

Με τις γιορτές να πλησιάζουν, είναι αρκετά επίκαιρο να σκέφτεστε να βοηθήσετε τους φτωχούς. Αυτό ήταν, στο κάτω κάτω, ένα πολύ σημαντικό μέρος του μηνύματος του Ιησού. Ωστόσο, το πώς ακριβώς πρέπει να δοθεί αυτή η βοήθεια στους φτωχούς είναι εξαιρετικά σημαντικό.