ἡ κατατήξασα

ἑαυτὴν παννύχοις στάσεσι,

κακουχίαις

σαρκίου καὶ δάκρυσιν.

Εὐχῆς ὡς ἀστείρευτος κρουνὸς

καὶ πηγὴ σεμνότητος

ὕδωρ ἀφθόνως ἐξέβλυσας,

μῆτερ, ἰάσεων

τοῖς δεινῶς νοσοῦσι

καὶ ἀλγοῦσι, πάγκαλε

ἀμνὰς τοῦ εὐϊλάτου Παντάνακτος,

τοῦ πανοικτίρμονος,

Ἐλισάβετ θαυματόβρυτε,

εὐσεβέσιν

ἡ ῥῶσιν παρέχουσα.

Δόξα. Ἦχος πλ. β΄.

Τὴν ἀμέμπτῳ πολιτείᾳ καὶ συντόνῳ ἀσκήσει

τὰς ἀπαρχὰς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν γεωργήσασαν,

Ἐλισάβετ τὴν Ὁσίαν, τιμήσωμεν οὕτω λέγοντες·

Τῷ ἀρότρῳ σῶν πρὸς Κύριον δεήσεων

γεώργησον ἡμῶν τὰς καρδίας

πρὸς πολύχουν ἄσταχυν ἀρετῆς καὶ νήψεως,