“Ἀπὸ Σοφράν, τὸ ξέρω, Πανάγο, μὰ ἀπὸ Σταβέτ;” Ὁ ἱερεὺς ἐπροφερεν οὕτω τοὺς ὅρους Sopra vento καὶ Sotto vento, ἤτοι τὸ ὑπερήνεμον καὶ ὑπήνεμον, ἐννοῶν εἰδικώτερον τὸ βορειοανατολικὸν καὶ τὸ μεσημβρινοδυτικόν.

“Ἀπὸ Σταβέτ, παπᾶ, μὰ εἶναι φόβος μὴν τονὲ γυρίσῃ στὸ Μαΐστρο”.

“Μὰ τότε, πρέπει νὰ πέσουμε νὰ πεθάνουμε” εἶπεν ὡς ἐν συμπεράσματι ὁ ἱερεύς. “Δὲν εἶναι λόγια αὐτά, Πανάγο”.

“Ἔ, παπᾶ μ’, ὁ καθένας τώρα ἔχει τὸ λογαριασμό τ’. Δὲν πάει ἄλλος νὰ βάλῃ τὸ κεφάλι του στὸν τρουβᾶ, κατάλαβες, γιὰ νὰ γλυτώσ’ ἐσένα”.