Στην εποχή του Ιουστινιανού Α’ η πόλη Χερσόνησος προσαρτάται οριστικά στην αυτοκρατορία και γίνεται εστία του βυζαντινού πολιτισμού στην Κριμαία, συμβάλλοντας στην εξάπλωση του χριστιανισμού και της ελληνικής γλώσσας. Στην Νότια Κριμαία ιδρύονται χριστιανικές επαρχίες: της Χερσονήσου (τον 4 αι.), της Γοτθίας (τον 8 αι.) και της Φούλλιας (τον 9 αι.).

Τον 6 αι. στα παράλια της Νότιας Κριμαίας οι Βυζαντινοί είχαν χτίσει δύο κάστρα, τον Γορζουβίτη (σημερινό Γουρζούφ) και τον Αλουστόν (σημερινή Αλούστα). Για να προστατευτούν από τις συνεχείς επιδρομές οι ντόπιοι κάτοικοι χτίζανε φρούρια και στα ορεινά μέρη, τα οποία μερικοί μελετητές τα ονομάζουν σήμερα “σπηλαίοι τόποι”.