Δὲν χρειαζόταν νὰ “δοθεῖ” ἡ Ἑλλάδα στὸ ἀνατολικὸ μπλόκ, καὶ στὸ δυτικὸ ποὺ παραμείναμε, ὁ Μίκης κατάφερε νὰ βγάλει στὴ φόρα τί θὰ συνέβαινε, ὅπως δείχνουν οἱ ὕμνοι του γιὰ τὸν σαδιστὴ βασανιστὴ καὶ σφαγέα Τσὲ Γκεβάρα.

Το 1976 έγραψε το τραγούδι «Ο Άγιος Τσε – Στο κατώφλι των καιρών» σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη. Κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Στο κατώφλι των καιρών». Στο κατώφλι των καιρών γνέθουν οι μητέρες την ελπίδα και πριν γνωρίσουν τα φιλιά φεύγουν τα παιδιά και γίνονται άντρες στα βουνά, και τα κορίτσια που αγαπούν τη Γκουέρνικα κεντούν… Άγια είναι η λευτεριά κι ο καημός του κόσμου σημαία πλατιά τη σκιά χαιρετά του Τσε Γκεβάρα είναι ο δρόμος μακρινός. Πάμε για τη μάχη κι ίσως να ‘σαι, μάνα αύριο μονάχη…»

Τίποτε ἄλλο δὲν βρῆκε νὰ διαφωνήσει μὲ τὸν Κάστρο, παρὰ μόνο ποὺ πέθανε, καὶ δὲν παρέμεινε νὰ βασανίζει τὸν λαό του αἰωνίως!

Το ίδιο βράδυ που γνώρισε τον Τσε, συνάντησε και τον Φιντέλ Κάστρο που ακαριαία γοητεύτηκε από τον Μίκη και τον έλουσε με φιλοφρονήσεις. Η σχέση αμέσως έγινε δυνατή, ακολούθησε τακτική επικοινωνία και το 1981 ένα δώρο μεγάλο. Εφτασε ξανά στην Αβάνα ο Μίκης φέρνοντας μαζί το επικό έργο του Canto General. Mια μεγαλειώδης συναυλία έγινε μπροστά στον καθεδρικό ναό της Αβάνας που για πρώτη φορά από το 1959 άναψαν οι πολυέλαιοι και άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες. Η Μαρία Φαντούρη και ο Πέντρος Πανδής τραγουδούσαν, Παραλήρημα. Τα πλήθη ούρλιαζαν.

Στην τελευταία συναυλία, στις 29 Ιουλίου έρχεται και Κάστρο. Λίγο αργότερα, οι δυο τους, αγκαλιασμένοι, ο Κάστρο με το πούρο στο χέρι, έσκυψαν πάνω από μια τούρτα και έσβησαν τα κεριά. Βλέπετε ήταν και οι δυο γεννημένοιμε δυο εβδομάδες διαφορά, 29 Ιουλίου ο Μίκης, 13 Αυγούστου ο Κάστρο.. Ο Κάστρο είπε στις κάμερες «Πιστεύω ότι η μουσική είναι ακόμα πιο δύσκολη από την πολιτική. Η απόδειξη είναι ότι υπάρχουν περισσότεροι πολιτικοί στον κόσμο και λιγότεροι μουσικοί. Υπάρχουν, όμως, ακόμα λιγότεροι επαναστάτες καλλιτέχνες, αν και οι καλλιτέχνες γενικά εύχονται την επανάσταση. Υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που δεν είναι επαναστάτες. Έτσι, το ποσοστό των επαναστατών καλλιτεχνών είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των πολιτικών».

Όταν στις 26 Νοεμβρίου του 2016 ο Κάστρο πέθανε, ο Μίκης Θεοδωράκης του έγραψε: Αγαπητέ Φιντέλ. Μας άφησες και είναι η πρώτη φορά που διαφωνώ μαζί σου.