Η οικονομική πρόοδος προέρχεται από την επινοητικότητα, την ικανότητα, την αποφασιστικότητα και το πρωτοπόρο πνεύμα ξεχωριστών ανδρών και γυναικών.

Έχω μια βαθιά, ένθερμη, πίστη στις αξίες της αυτονομίας και της προσωπικής ανεξαρτησίας. Εκεί θεμελιώνεται όλο το επιχείρημα υπέρ της ελεύθερης κοινωνίας, στην αρχή ότι η ανθρώπινη πρόοδος επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερα προσφέροντας όσο δυνατόν πιο ελεύθερο πεδίο για την ανάπτυξη των ατομικών ταλέντων, με όρια μόνο τον σεβασμό των ποιοτήτων και των ελευθεριών των άλλων.

Για πολλά χρόνια συνέβαινε μια αθόρυβη διάβρωση των αναγκαίων αρετών της ελεύθερης κοινωνίας. Η αυτονομία αντιμετωπίστηκε με σαρκασμό, σαν να ήταν μια παράλογη αξίωση των προαστίων. Η προσωπική λιτότητα απαξιώθηκε σαν να ήταν απληστία. Η επιθυμία των γονέων να επιλέγουν και να αγωνίζονται για την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση για τα παιδιά τους, όπως οι ίδιοι την αντιλαμβάνονται, περιφρονήθηκε.

Αυτό που είναι πιο επιθυμητό και πιο εφικτό από την επιδίωξη της ισότητας είναι η επιδίωξη της ισότητας των ευκαιριών. Και οι ευκαιρίες δεν σημαίνουν τίποτα αν δεν περιλαμβάνουν το δικαίωμα να είναι κανείς άνισος και την ελευθερία να είναι διαφορετικός. Ένας από τους λόγους που αποδίδουμε αξία στα άτομα είναι γιατί δεν είναι όλοι το ίδιο, αλλά γιατί διαφέρουν.

Πρέπει να οικοδομήσουμε μια κοινωνία στην οποία κάθε πολίτης μπορεί να αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές του, τόσο προς το δικό του όφελος, όσο και προς αυτό της κοινότητας συνολικά, μιας κοινωνίας στην οποία η πρωτοτυπία, η ικανότητα, η ενέργεια και η λιτότητα ανταμείβονται, στην οποία ενθαρρύνουμε και δεν περιορίζουμε την ποικιλομορφία και τον πλούτο της ανθρώπινης φύσης.

Οι σοσιαλιστές μας λένε ότι υπάρχουν υπερβολικά κέρδη στον εκάστοτε κλάδο και πως αυτά δεν πρέπει να πάνε στους μετόχους, αλλά ότι το κοινό θα πρέπει να δρέψει τα οφέλη. Τα οφέλη; Ποια οφέλη; Όταν κρατικοποιήσει μια κερδοφόρα βιομηχανία, τα οφέλη γρήγορα εξαφανίζονται. Η χήνα που γεννά τα χρυσά αυγά πέφτει σε μελαγχολία. Οι κρατικές χήνες δεν γεννούν πολλά αυγά.

Δεν υπάρχει ‘ασφαλής’ σοσιαλισμός. Αν είναι ασφαλής, δεν είναι σοσιαλισμός. Και αν είναι σοσιαλισμός, δεν είναι ασφαλής. Τα οδικά σήματα του σοσιαλισμού οδηγούν στην κατηφόρα της λιγότερης ελευθερίας, της λιγότερης ευημερίας, σε μεγαλύτερη ακαταστασία και αποτυχία.

Η επιλογή είναι η ουσία της ηθικής: Αν δεν υπάρχει επιλογή, δεν υπάρχει ούτε ηθική, ούτε καλό, ούτε κακό – το καλό και το κακό έχουν νόημα μόνο στο εφόσον ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει.

Στη φιλοσοφία μας, ο σκοπός της ζωής του ατόμου δεν είναι να είναι υπηρέτης του κράτους και των σκοπών του, αλλά να αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τα ταλέντα και τις ποιότητές του.

Αν επιτρέψουμε οι άνθρωποι να παραδώσουν στο κράτος όλη την προσωπική τους ευθύνη, θα έρθει η ώρα – που μάλιστα πλησιάζει – που όσα ο φορολογούμενος θα είναι πρόθυμος να παράσχει για το καλό της ανθρωπότητας θα αποδειχθούν πολύ λιγότερα από όσα το άτομο ήταν πρόθυμο στο παρελθόν να δώσει από αγάπη για τον πλησίον του. Ας μην ενδίδουμε λοιπόν στον πειρασμό να ταυτίσουμε την αρετή με τον κολλεκτιβισμό.

Ο λαϊκός καπιταλισμός, που αποτελεί την οικονομική έκφραση της ελευθερίας, αποδεικνύεται ένα πολύ πιο ελκυστικό μέσο για τη διάχυση της εξουσίας στην κοινωνία μας. Οι σοσιαλιστές φωνάζουν ‘Εξουσία στον λαό’ και υψώνουν τις γροθιές τους λέγοντάς το. Όλοι ξέρουμε τι πραγματικά εννοούν – εξουσία πάνω στους ανθρώπους, εξουσία στο κράτος.