Αποσπάσματα από το άρθρο του Σάκη Μουμτζή,  «Τιμάμε την Αριστερά και τους αγώνες της», Liberal. Κείμενο σε αγγύλες έχει προστεθεί από τον Έλλοπο.

Η φράση αυτή [«τιμάμε την Αριστερά και τους αγώνες της»] έχει καταντήσει το σλόγκαν όλων όσοι επιθυμούν να δείξουν ένα [θεωρούμενο από την κοινή γνώμη ως] προοδευτικό πρόσωπο. Όλων όσοι [είναι ταγμένοι στον καιροσκοπισμό και] θέλουν να γίνουν αποδεκτοί από έναν ευρύτερο κύκλο πολιτών [που προς το παρόν είναι αριστερός]. Γι’ αυτούς τους λόγους [δεν διστάζουν με δουλικότητα να] καταθέτουν τα διαπιστευτήρια τους στην Αριστερά.

Της έχουν [αναγνωρίσει την δικαιωματική κατοχή και] εκχωρήσει την χρήση ενός προοδευτικόμετρου και επιζητούν μια καλή μέτρηση [ούτε καν] για τα [φιλελεύθερα] φρονήματα τους [αλλά ακόμη πιο δουλικά, για τον σεβασμό τους στις αριστερές ιδέες!, τις οποίες η ίδια η δουλικότητα τούς υποχρεώνει να ακολουθούν στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό!]

Και όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τέτοιες συμπεριφορές επιδεικνύουν πολιτικοί [που υποτίθεται υπηρετούν τις ιδέες] του φιλελεύθερου χώρου, [στην πράξη όμως αποδεικνύονται τυχοδιώκτες,] που είναι πρόθυμοι να προβούν σε ιδεολογικές εκπτώσεις [και να υπονομεύσουν το συμφέρον της χώρας] για να αποσπάσουν τα εύσημα της Αριστεράς [προσπαθώντας να γίνουν αρεστοί σε μια κοινωνία που ακόμη σε μεγάλο βαθμό παραμένει καθηλωμένη στις νοοτροπίες της Αριστεράς].

Αλλά ας εξετάσουμε συγκεκριμένα το ζήτημα. Ποιοι είναι αυτοί οι αγώνες της Αριστεράς για τους οποίους αισθάνονται την ανάγκη να την τιμήσουν;

Για να μην ανοίξω τα παλιά τεφτέρια και μου πουν πως ξύνω πληγές, ας δούμε τους αγώνες της Αριστεράς από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν.

Τιμάτε τις καταλήψεις εργοστασίων;

Τιμάτε τις καταλήψεις δημοσίων κτηρίων;

Τιμάτε την πλήρη διάλυση των ΑΕΙ και το «χτίσιμο» των καθηγητών;

Τιμάτε ένα χώρο από τον οποίον ξεπήδησαν οι τρομοκρατικές οργανώσεις;

Τιμάτε έναν χώρο που θαύμαζε τον σοσιαλιστικό «παράδεισο» των λαϊκών δημοκρατιών;

Τιμάτε έναν χώρο που έχει ως πρότυπο τον τσαβισμό;

Τιμάτε έναν χώρο που υποκίνησε και υπέθαλψε το κάψιμο της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008;

Τιμάτε έναν χώρο που «έπνιξε» τις ανανεωτικές φωνές που υπήρχαν σε αυτόν;

Τιμάτε έναν χώρο που επέλεξε να έχει το σημερινό αποκρουστικό πρόσωπο, ενώ είχε την δυνατότητα να είναι αλλιώς;

Τι τιμάτε λοιπόν; [Τί σημαίνει να τιμάτε ένα χώρο που σας περιφρονεί;] Ακούσατε ποτέ κανέναν αριστερό να λέει πως «τιμά την φιλελεύθερη παράταξη και τους αγώνες της;» Ακούσατε κανέναν μαρξιστή να δηλώνει πως σέβεται τις ιδέες του φιλελευθερισμού; Προς τι λοιπόν η δική σας δουλικότητα;

Η Αριστερά από την οποία ζητάτε το πιστοποιητικό προοδευτικότητας, διεξάγει έναν ανηλεή ιδεολογικό αγώνα κατά του φιλελευθερισμού. Και καλώς πράττει. Εσείς όμως γιατί δεν προσήλθατε ποτέ σε αυτόν τον αγώνα;

Απουσιάσατε, ακόμα και όταν κατέρρευσε το παγκόσμιο κομμουνιστικό σύστημα το 1989, με συνέπεια η χώρα μας να είναι η μοναδική στην Ευρώπη που ηγεμονεύουν οι μαρξιστικές ιδέες.

Και ξεκαθαρίζω πως δεν αναφέρομαι στον βλακώδη αντικομμουνισμό του χωροφύλακα και των διοικητικών μέτρων. Αλλά στην συμμετοχή των διανοουμένων του φιλελεύθερου χώρου στον ιδεολογικό αγώνα που, ούτως ή άλλως, διεξάγεται. Οι ιδέες απέναντι στις ιδέες.

Αλλά όταν υπάρχει ιδεολογική υποτέλεια ο αγώνας είναι, αφετηριακά, υπονομευμένος. … Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης βρίσκεται στην δική μας την πλευρά. …