Η Ελλάδα είναι σήμερα, λόγω των ανεύθυνων επιλογών της Κυβέρνησης, μεταρρυθμιστικά δυσκίνητη και αναπτυξιακά χωρίς προσανατολισμό. Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ ο χρόνος περνά αμείλικτα και οι ευκαιρίες χάνονται η μία μετά την άλλη. Αν δεν κινηθούμε γρήγορα και αποφασιστικά θα κινδυνεύσουμε και πάλι να βρεθούμε σε αδιέξοδο. Οι εξελίξεις δεν θα μας περιμένουν.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι τα οφέλη από τη συμμετοχή στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια να μπορούν να γίνουν αντιληπτά από όλους τους πολίτες. Αυτό αφορά όλες τις χώρες, καθώς η έξαρση του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού απείλησε και εξακολουθεί να απειλεί την ίδια την ύπαρξη της Ένωσης. Και ακόμα περισσότερο την Ελλάδα, μια χώρα η οποία υπέφερε και ζημιώθηκε από το λαϊκισμό, τις υπεραπλουστεύσεις και τις πολιτικές απάτες ή αυταπάτες.