Τα ζητήματα της μεγάλης κοινωνικής ανισότητας που η παγκοσμιοποίηση παράγει είναι ζητήματα τα οποία βρίσκονται στην ίδια την αιχμή του πολιτικού διαλόγου. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα αρκούνται στην επεξεργασία του ίδιου του θυμού που αυτό προκαλεί, χωρίς όμως να δίνουνε κάποια ουσιαστική απάντηση σ αυτό το ζήτημα.

Σήμερα είναι πιο πιθανό να επηρεάζει την πολιτική σου συμπεριφορά όχι τόσο η οικονομική σου θέση, η, η δημογραφική σου θέση όπως παλιά γνωρίζαμε, αλλά το τι θα κάνει το group σου στο facebook. Πιο πολύ επηρεάζεσαι από πιο μικρές κοινότητες οι οποίες είναι κοινότητες ανθρώπων που αντιδρούνε με τον ίδιο τρόπο για ίδια θέματα, ταυτίζονται, αυτή είναι η δύναμη της κοινότητας, ότι μπαίνεις σε μια κοινότητα γιατί έχεις κοινά ενδιαφέροντα, παρά οι παράγοντες οι οποίοι προσδιόριζαν τον πολιτικό διάλογο πριν από κάποια χρόνια, πριν από κάποιες δεκαετίες.

Αυτό το οποίο προσπαθώ να κάνω στην Νέα Δημοκρατία είναι κρατώντας την ιστορία της, στις βασικές της αξίες, να την προσαρμόσω ίσως μερικές φορές με ένα τρόπο αρκετά απότομο σε αυτή τη νέα πραγματικότητα η οποία μας υποχρεώνει όλους να σκεφθούμε διαφορετικά απ ό,τι σκεφτόμασταν μέχρι σήμερα.

Το γεγονός ότι εμείς στη Νέα Δημοκρατία χρησιμοποιούμε την τεχνολογία και ανοίγουμε μια πλατφόρμα που λέμε ελάτε πείτε μας εσείς απ ευθείας, εσείς αν θέλετε να συμμετέχετε στα κοινά, μην περάσετε από μεσάζοντες, μην περάσετε από τους γνωστούς διαδρομιστές, οποίοι ήλεγχαν την επικοινωνία της πολιτικής ηγεσίας με τα στελέχη, είναι μιά σημαντική τομή τώρα, μπορείς να το πεις αντισυστημικό. Εγώ θα το έλεγα ότι είναι μία, να μη παίζουμε τόσο με τις λέξεις, ας πούμε ότι είναι μία σημαντική ρήξη στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την άσκηση της πολιτικής τουλάχιστον από ένα κλασσικό συστημικό κόμμα όπως είναι η Νέα Δημοκρατία.

Η πραγματική προοπτική θα ‘ρθει μόνο μέσα από την συνολική αυτογνωσία και την πραγματική αυτοκριτική. Και εκεί δεν είμαστε πολύ καλοί στο να το κάνουμε αυτό ούτε ως χώρα ούτε ως άτομα και ενδεχομένως ούτε και ως κόμματα.

Διότι αυτόματα τη στιγμή που θα το κάνω αυτό, και ήδη έχουμε αρχίσει να το δρομολογούμε, αν κοιταχθούμε κι εμείς ως κόμμα στον καθρέφτη κάποιος θα βγει και θα πει α! το κάνεις γιατί θέλεις να φωτογραφίσεις ως υπεύθυνο του προβλήματος τον α, η τον β, μα δεν είναι αυτός ο σκοπός, ο σκοπός εδώ δεν είναι να αποδώσουμε ευθύνες ούτε να τιμωρήσουμε κανένα. Είναι να δούμε με έναν καθαρό τρόπο τη συνολική μας διαδρομή, να διαπιστώσουμε ότι κλείνει πια αυτός ο κύκλος της μεταπολίτευσης. Γι αυτό δεν έχω καμία αμφιβολία.

Κλείνει με άσχημο τρόπο για τη χώρα, διότι νομίζω ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι το τελευταίο και το επώδυνο κομμάτι του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού, αλλά για να κλείσει αυτό το κεφάλαιο πρέπει να κρατήσουμε τα θετικά, να μάθουμε από τα λάθη μας και να προχωρήσουμε μπροστά. Και αυτή η συνολική αυτογνωσία είναι επώδυνη, δημιουργεί πολλές φορές αναταράξεις αλλά νομίζω ότι είναι και το ζητούμενο, έχει ένα στοιχείο κάθαρσης μέσα του το οποίο τουλάχιστον για το δικό μας κόμμα είναι κάτι το οποίο το θεωρώ απαραίτητο να γίνει.