Ὁσοδήποτε γνήσια, ἡ ζήτηση ἐνδέχεται νὰ φανεῖ μάταιη, σὰν νὰ ἤθελε κανεὶς νὰ ἀνάβει ξύλα μέσα στὴν βροχή. Ἂν εἶναι ὁλόψυχη, ἔρχονται ὧρες ποὺ ἡ σκέψη παίρνει ξαφνικὰ φωτιά,[150] ἔννοιες κι ἐπιθυμίες, ὅλη ἡ περιουσία τῆς ψυχῆς ὑποχωρεῖ κι ἐπισκιάζεται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα: εἶναι ζωντανὸς ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἐνεργὸς καὶ κοφτερὸς πέρα ἀπὸ κάθε ξίφος δίστομο, διασχίζει καὶ φθάνει ὣς τὸν μερισμὸ ψυχῆς καὶ Πνεύματος.[151]

Θὰ γίνουν ὅλοι μαθητὲς τοῦ Θεοῦ·[152] δηλαδή, ὄχι μὲ γράμματα καὶ χαράγματα μαθαίνοντας τὸ καλό, ἀλλὰ μέσα στὸ Ἅγιο Πνεῦμα διδασκόμενοι τέλεια· οὔτε μόνο στὶς λέξεις, ἀλλὰ στὸ Φῶς τῶν λέξεων καὶ στὶς λέξεις τοῦ Φωτός, μυούμενοι μυστικά στὶς θεῖες πραγματικότητες”.[153]