Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ δὲν συζητάει μὲ ὅλους. Ὄχι περιφρονῶντας, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ συζητήσει — δὲν μοιράζονται τὸ ἴδιο θέμα μαζί του, ἐνδιαφέρει τὴν ψυχή τους κάτι ἄλλο κυρίως παρὰ αὐτὸ ποὺ δηλώνουν ὅτι συζητοῦν. Κι ὁ Ἀριστοτέλης γνώριζε πὼς ἡ παιδεία, ὄχι μιὰ ἀπόδειξη, εἶναι τὸ μόνο ποὺ θὰ ἐξηγοῦσε γιατί μπορῶ νὰ καλέσω στὴν ἴδια συνάντηση τὸν Πλάτωνα κι ἕναν ἀγράμματο γέροντα τῆς ἐρήμου, ἀλλὰ ὄχι τὸ 99% τῆς μοντέρνας ‘διανόησης’.