ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ εἶναι ἀπὸ τὸν Δία”.[417] Ἕνα ἀπὸ τὰ ψιχία τῆς τράπεζας τοῦ Ὁμήρου, ποὺ μάζεψε ὁ Αἰσχύλος εὐλαβικά, καταλαβαίνοντας ὅτι ὁ Θεὸς ἐργάζεται ἀδιάκοπα μέσα στὸν ἄνθρωπο, ἀκόμη καὶ τὴν ὥρα τοῦ ὕπνου, καλῶν παιδιῶν ἔφορος[418] — σταλάζει στὴν καρδιὰ ἄθελά της μνήμη τοῦ πάθους, καταστρέφει τὸ πάθος σὲ μάθος καὶ χαρίζει φρόνηση.[419] “Μὲ τὰ ὄνειρα πολλὲς φορὲς εὐεργετεῖ ὁ Θεὸς τὴν ψυχὴ ποὺ ἀξίζει νὰ σωθεῖ”, μαρτυρεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.[420] Σύμφωνα μὲ τὸν Ρωμανό, πέρα ἀπ’ ὅλα ὅσα ἐργάζεται ὁ Θεὸς μὲ τὸν ὕπνο, διδάσκει τὴν ἀνάπαυση καὶ πραότητα τῆς ἀγάπης.