322 Βλ. π.χ. στὴν Ἰλιάδα Α 490–1.
323 Σόμερσταϊν, “Μαθαίνοντας ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες”, ὅ.π., σ. 80.
324 Πλάτων, Θεαίτητος 176a κ.ἑ. — πρβλ. τὸν Φαίδωνα 107e–108c, καὶ Πλωτίνου Ἐννεάδες 1, κεφ. 6, ἑν. 6.
325 Κόρνφορντ, Ἡ ἄγραφη φιλοσοφία, ὅ.π., σ. 29. Ὅμως δὲν ἦταν ‘μιὰ θεωρία’, ἀλλὰ συναίσθηση, τὴν ὁποία ὁ κόσμος πράγματι δὲν ‘ὑπαγορεύει’, ὅμως εὐνοεῖ, καὶ μὲ δύναμη, ἐφόσον ἡ ὕπαρξη συγκροτεῖται ὡς κίνηση, τὴν φυσιολογικὴ κατεύθυνση τῆς ὁποίας κάθε νοῆμον πλάσμα δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ καταλαβαίνει στὴν φθορὰ καὶ τὸν ἀφανισμό.
326 Βλ. Ὀδύσσεια σ 138–140.
327 Ὅ.π., σ 142.
328 Ἐπίκτητος, Διατριβαί, βιβλ. 1, κεφ. 18, ἑν. 19· πρβλ. τὸν Ἰωάννη τῆς Κλίμακος, Λόγος η΄, κεφ. 29.
329 Βλ. Ὀδύσσεια υ 45 κ.ἑ.
330 Ὅ.π., α 32–34, γ 236–7. Πρβλ. Δημοκρίτου DK 175.
331 Ἰλιάδα Ρ 478 κ.ἀ.
332 Ὅ.π., Ρ 615.
333 Ἱστορίαι, Γ 45.3.
334 Ἰλιάδα Ρ 446–7. Πρβλ. τὴν Ὀδύσσεια, σ 130–131, καὶ τὸν Αἰσχύλο, Προμηθεὺς Δεσμώτης 547–50.
335 Πρβλ. Ἡρακλείτου, DK 80, Ἀναξιμάνδρου, DK 1.
336 Ἰλιάδα Ρ 645–7.
337 Πρβλ. Πλωτίνου Ἐννεάδες 2, κεφ. 3, ἑν. 9.
338 Ἰλιάδα Σ 15–27.
339 Καβάφης, “Τὰ ἄλογα τοῦ Ἀχιλλέως”, Ἅπαντα, τ. Α΄, ἐκδ. Ἴκαρος, Ἀθήνα 197813, σ. 113. Ἰλιάδα Ρ 426 κ.ἑ. Ὁ Καβάφης σχεδὸν μεταφράζει ἐδῶ, τόσο πιστὰ μαζὶ καὶ ποιητικά, ὥστε μπορεῖ νὰ σταθεῖ ἰσότιμα πλάι στὸ πρωτότυπο.
340 Ἰλιάδα Σ 329, Τ 319–321.
341 Πλάτωνος Φαίδων 80e–81a, 64a.
Σελ. 123456
