Ὁ Κορτὼ τὰ κάνει ξανὰ θάλασσα, ἐφόσον ἡ ἀπόδοση τοῦ advocated μὲ τὸ συνιστοῦσαν (συνιστούσαν μια τελείως απίστευτη μέθοδο προσευχής) τὸν ἐμποδίζει νὰ συνυπολογίσει τὸ sort of, ἔτσι ἀποσιωπῶντας τὸν δισταγμὸ τῆς Φράνυ, ὅτι ὁ τρόπος τῶν μοναχῶν τῆς Φιλοκαλίας ὣς ἕνα τοὐλάχιστον βαθμὸ διαφεύγει ἀπὸ τὴν περιγραφή της.

Ὁ Ἀλάτσης τὸ ἀποδίδει πιὸ σωστά: προπαγανδίζουν, σὰ νὰ λέμε, αὐτὴ τὴν πραγματικὰ ἀπίστευτη μέθοδο προσευχῆς.”

Τὰ παιδιά, ὅπως μεταφράζει ὁ Κορτώ, ἀπευθύνονται στὸν περιπλανώμενο προσκυνητὴ λέγοντας ‘Αγαπητὲ ζητιάνε!’, ἐνῷ στὴ μετάφραση τοῦ Ἀλάτση, ‘Καλὲ ζητιανάκο!’ Στὸ πρωτότυπο, ‘Dear little beggar!