Στα ίχνη της Φράνυ και του Ζούι, ή, ένα δώρο για τον καινούριο χρόνο

(Ντρέπομαι γι’ αὐτό. Νοιώθω ἀηδία γι’ αὐτό. Μ’ ἀηδιάζει ποὺ δὲν ἔχω τὸ κουράγιο νὰ εἶμαι ἕνα ἀπόλυτο τίποτα. Ἀηδιάζω μὲ τὸν ἑαυτό μου καὶ μὲ καθένα ποὺ λαχταράει νὰ κάνει κάποιου εἴδους πάταγο…)