Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ σὲ περισσότερα, ἄφθονα τὰ παραδείγματα ἀλλὰ πιστεύω πὼς ἔγινε ἤδη φανερὸ πὼς ἡ ἔκδοση Ἐπίκουρου, μὲ ὅλα τὰ προβλήματά της, ὑπερέχει μὲ διαφορὰ ἀπὸ τοῦ Καστανιώτη. Ἡ ἀνακάλυψή της δῶρο γιὰ τὸ νέο ἔτος ποὺ κάλλιστα θὰ μποροῦσε νὰ μὴ μοῦ ἔχει δοθεῖ.

Ἀγνοῶ ἂν ὁ Καστανιώτης πῆρε ἀποκλειστικὰ δικαιώματα, κι ἐλπίζω πὼς ὄχι, ὥστε νὰ ἔχουμε δυνατότητα νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὴν κακοτεχνία τοῦ Κορτὼ μὲ τὴν ἐπανέκδοση, ἔστω καὶ χωρὶς διορθώσεις!, τῆς μετάφρασης τοῦ Ἀλάτση.

Μέχρι νὰ συμβεῖ αὐτό, ὁ ἐνδιαφερόμενος ἂς γυρίσει τὰ παλαιοβιβλιοπωλεῖα προσδοκῶντας τὸ ἴδιο δῶρο, κι ἔπειτα ἂς θυμηθεῖ νὰ πάρει τὸ μολυβάκι του γιὰ νὰ προσθέσει ἐκείνη τὴ φράση στὴ σ. 29: