Ἀπὸ τὶς συναντήσεις στὸν ἅγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη τὸ 2010:

* Οἱ πολλοὶ δὲν καταλαβαίνουν τὴν ἁγιότητα

* Δὲν θὰ πάψουμε νὰ μιλᾶμε γιὰ Αὐτόν ποὺ ἀξίζει νὰ μιλᾶμε

* Εἴμαστε πραγματικὰ Ὀρθόδοξοι;

* Ἡ ἄδεια ζωὴ τοῦ ἐγωϊσμοῦ καὶ ἡ μετάνοια

* Νὰ ἔχουμε θερμὴ καὶ διαρκῆ μνήμη τοῦ Θεοῦ

* Ὁ ἅγιος Νικόλαος Πλανᾶς κι Ἐμεῖς

* Ἐλευθερία καὶ ὑπακοή

* Νὰ μὴ ζοῦμε χωρὶς νόημα καὶ ἐλπίδα

* Σημασία τῆς Κοινωνικότητας

_____

Εὐλογημένοι οἱ νέοι ποὺ πηγαίνουν κάθε Τρίτη στὸν ἅγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη, ἀκοῦνε τὶς ὁμιλίες τοῦ π. Γεώργιου Σχοινᾶ καὶ συνομιλοῦν μαζί του, μαθαίνοντας γι’ αὐτὸ ποὺ ἔλεγε ὁ Πορφύριος, γιὰ τὰ νειάτα ποὺ ἔχουν πραγματικὴ ἀξία, ὅταν “τὸ μὲν σῶμα μπορεῖ νὰ γη­ράσκει, νὰ παρέρχεται, τὸ πνεῦμα ὅμως νεάζει καὶ ἀνθεῖ…” (Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, Τὸ Μυστικὸ εἶναι ἡ Εὐχαριστία, σ. 56).