» Πλῆρες κείμενο τῆς ὁμιλίας (στὰ Ἀγγλικά)

Μὲ τὴν πρώτη θέση διαφωνοῦν ὅσοι ἀναγνωρίζουν στοὺς λαοὺς φυγόκεντρες δυνάμεις καὶ στὴν ἕνωση τῆς Εὐρώπης ἕνα ὅραμα ποὺ ἀφορᾶ κάποιες ἐλίτ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν διαφωνία αὐτὴ γιατὶ ὁ παραλογισμὸς εἶναι προφανής.

Μὲ τὴν δεύτερη θέση διαφωνοῦν ὅσοι ἀναγνωρίζουν στὰ ἔθνη κάτι παρωχημένο καὶ ἀνίκανο νὰ ἐπιβιώσει στὸν καιρὸ τῆς παγκοσμιοποίησης, συγκρουόμενο μὲ τὴν ἴδια τὴν ἔννοια τῆς ἕνωσης τῆς Εὐρώπης, στὴν καλύτερη περίπτωση ἄχρηστο, πράγματι ὅμως ταγμένο στὴν ὑπονόμευση τῆς ἑνότητας.