Τὸ ὁμολογοῦν ἢ ὄχι, ὅσοι ἀκολουθοῦν τὴν ἄποψη αὐτὴ ἑρμηνεύουν τὰ ἔθνη ὡς συγκυριακὲς πραγματικότητες χωρὶς οὐσιώδη ἀξία. Ἂν ὅμως τὰ ἔθνη ὡς ἔθνη ἔχουν οὐσιώδη πραγματικότητα καὶ σπουδαιότητα, ἡ κατάργησή τους θὰ σημάνει (τοὐλάχιστον) ἀναπηρία γιὰ τοὺς λαοὺς στὸν βαθμὸ ἀκριβῶς τῆς μεταξύ τους ἑνώσεως, ἀναδεικνύοντας ἔτσι στὴν ἕνωση τῆς Εὐρώπης μιὰ ἐν μέρει ἢ καὶ τελείως ἀρνητικὴ προοπτική.

Εἶναι τὰ ἔθνη κάτι ἐκ φύσεως παρωχημένο, ποὺ μποροῦμε ἢ ἐπιβάλλεται νὰ προσπεράσουμε ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα; Ἐπειδὴ πολλὲς παρεξηγήσεις προέρχονται ἀπὸ ἀσυμφωνία στοὺς ὁρισμούς, ἂς δοῦμε τί ἐννοοῦμε ὡς ἔθνος.