Καὶ πράγματι μιὰ χριστιανικὴ ἐπιλογὴ εἶχε ἐπιχειρηθεῖ ἀμέσως πιὸ πρίν, ὅταν ἡ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος τῆς σημαίας περιεῖχε —τί ἄλλο;— τὸ σύμβολο τοῦ Σταυροῦ, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιοῦσε ἤδη ἡ Πανευρωπαϊκὴ Ἕνωση τοῦ Kalergi.
Τί σημασία ἔχουν τὰ κίνητρα καὶ οἱ ἐμπνεύσεις τοῦ Heitz ὅταν οἱ ἴδιοι οἱ ὑποτιθέμενοι ‘χριστιανοὶ πατέρες’ τῆς Εὐρώπης, ὅπως ὁ Kalergi, ἔσπευσαν νὰ ἀπορρίψουν τὸν Σταυρὸ ὅταν ἔφερε ἀντίρρηση … ἡ Τουρκία!
Αὐτὸ καὶ μόνο θὰ ἀρκοῦσε, ἂν κάποιος θέλει νὰ ὁδηγηθεῖ σὲ σωστὰ συμπεράσματα, καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό.
Διότι μόλις ἡ Τουρκία ἔφερε ἀντίρρηση γιὰ τὴν χρήση τοῦ Σταυροῦ στὴν σημαία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ὁ Kalergi (βλ. Ἐπιστολὴ τοῦ Kalergi στὸν P. Levy, 15 Ἀπρ. 1952) πρότεινε ἀδίστακτα νὰ συμπεριληφθεῖ στὴν σημαία μαζὶ μὲ τὸν Σταυρὸ τὸ σχῆμα τῆς ἡμισελήνου!, προεικάζοντας ἔτσι —ὁ Kalergi καὶ ὄχι κάποιος πολυπολιτισμικάριος τῶν ἡμερῶν μας— τὸν ἀχταρμᾶ ποὺ ἔχει ἀντὶ ὁρίζοντος ὁ εὐρωπαϊκὸς τυχοδιωκτισμός.
Ἂν ὁ Καλέργκι δὲν μποροῦσε νὰ καταλάβει τί σημαίνει ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ἡμισελήνου στὴν σημαία ἀνεξαρτήτως τῆς ὅποιας διάθεσης τῆς Τουρκίας νὰ ἐξευρωπαϊσθεῖ, ἔχει ἤδη καταδικάσει τὸν ἑαυτό του πολὺ χειρότερα ἀπὸ ὅσο θὰ μποροῦσε νὰ τὸ κάνει ὁποιοσδήποτε ἐπικριτής του. Ἔπειτα εἶναι ἄλλο νὰ ὑποστηρίζεις τὸ λαϊκὸ κράτος καὶ τὴν ὑποβάθμιση τῆς θρησκείας, καὶ τελείως ἄλλο νὰ βάζεις ὅλα τὰ θρησκευτικὰ σύμβολα μαζὶ στὴν σημαία.
Καμμιὰ φορὰ ‘λεπτολογοῦμε’ περὶ διαφόρων ἀκαδημαϊκο-σχολαστικῶς προσπαθῶντας νὰ κατανοήσουμε τὰ πράγματα, ἐνῷ ἡ λύση εἶναι ὁλοφάνερη στὴν μεγάλη εἰκόνα!
Ὅποιος διατηρεῖ ἀβλαβῆ τὴν κοινὴ ἀντίληψη δὲν ἀμφιβάλλει πὼς ἡ σημαία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ πραγματικὴ ἀναφορὰ στὴν χριστιανοσύνη, κι ἔτσι δὲν ἐκπλήσσεται ὅταν μαθαίνει, γιὰ παράδειγμα, ὅτι μετὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Heitz ὁ Paul Lévy, ὑπεύθυνος τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης γιὰ τὸν σχεδιασμὸ τῆς σημαίας, δήλωσε πὼς δὲν εἶχε ἰδέα γιὰ ὁποιαδήποτε σχέση τῆς σημαίας μὲ θρησκευτικοὺς συμβολισμούς.
Διότι ὑπάρχουν ἢ δὲν ὑπάρχουν θρησκευτικὲς ἀναφορές, πράγματι εἶναι ἀφανεῖς, ἑπομένως ἄχρηστες — ἂν ἡ σημαία θέλει νὰ ἐμπνέει λαοὺς καὶ ὄχι μόνο τὶς λεπτολόγες ἀναλύσεις διαφόρων εἰδικῶν.
Ποιός ἦταν λοιπὸν ὁ πραγματικὸς συμβολισμὸς τῆς σημαίας, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγινε ἀποδεκτή; Τὸν ἀναπαράγει μέχρι σήμερα στὶς ἐπίσημες σελίδες της ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση: εἶναι μιὰ εἰκόνα τῆς ἑνότητας καὶ τελειότητας.
Σελ. 123
