The text is also available in English


Πρέπει νὰ εἶσαι ὑπερβολικὰ ἀπελπισμένος γιὰ νὰ προσπαθεῖς νὰ δείξεις πὼς ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἱδρύθηκε ἐπιδιώκοντας χριστιανικὴ ταυτότητα ἐπειδὴ ἐπέλεξε γιὰ σημαία της τὰ 12 ἄστρα σὲ μπλὲ φόντο! Ὅραμα γιὰ τὴν καλλιέργεια χριστιανικῆς ταυτότητας ὑπῆρξε καὶ παραμένει ζωντανό, ὅμως ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἱδρύθηκε μᾶλλον σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ὅραμα αὐτὸ παρὰ υἱοθετῶντας το, καὶ ἡ ἐπιλογὴ τῆς σημαίας δὲν ἀποτελεῖ ἐξαίρεση.

Ἡ σύνδεση μὲ τὴν σημαία τῆς ὑποτιθέμενης χριστιανικῆς ταυτότητας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης προέρχεται κυρίως ἀπὸ ἰσχυρισμοὺς τοῦ Arsene Heitz. Πάνω ἀπὸ τριάντα χρόνια μετὰ τὴν υἱοθέτηση τῆς συγκεκριμένης σημαίας ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης (1955) καὶ ἀφοῦ ἔγινε ἐπίσημη σημαία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἐν γένει (1985) ὁ ἄνθρωπος ποὺ (πιθανότατα) τὴν εἶχε σχεδιάσει, δήλωσε ὅτι ἐμπνεύστηκε τὸν κύκλο τῶν ἄστρων σὲ μπλὲ φόντο ἀπὸ τὴν Βίβλο καὶ ἀπὸ τὴν ρωμαιοκαθολικὴ λατρευτικὴ παράδοση ποὺ σχετίζεται μὲ τὴν Παναγία.

Ἕνας μῦθος ἀναπτύσσεται γύρω ἀπὸ τὴν εὐσέβεια τοῦ Heitz καὶ τὴν σημαία περίπου ὡς θεία ἀποκάλυψη, ποὺ ὅμως δὲν ἐξηγεῖ γιὰ ποιὸ λόγο, ἂν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα, ὁ Heitz δὲν παρουσίασε ἀποκλειστικῶς τὴν συγκεκριμένη ἐπίλυση τοῦ ζητήματος τῆς σημαίας ἀλλὰ πρότεινε μιὰ πληθώρα ἀπὸ σημαῖες ποὺ εἶχε σχεδιάσει ἕως ὅτου τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Ἕνωσης ἐπέλεξαν ὅ,τι ἤθελαν!

Σὲ κάθε περίπτωση τὸ δικό μας ζήτημα —ποιὰ εἶναι ἡ σχέση τῆς εὐρωπαϊκῆς σημαίας μὲ τὴν χριστιανοσύνη ὡς πηγὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς ταυτότητας— δὲν τὸ ἀφορᾶ ἡ διερεύνηση τῶν προθέσεων καὶ δηλώσεων τοῦ Heitz ἀλλὰ τὰ κριτήρια τῆς τελικῆς ἐπιλογῆς τοῦ συγκεκριμένου συμβόλου καὶ ἐν τέλει καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ἴδια ἡ λειτουργία τῆς σημαίας στὴν πράξη.

Πρῶτο λοιπὸν τὸ κύριο: σὲ κάποιον ποὺ ἀγνοεῖ τὶς ἐκμυστηρεύσεις τοῦ Heitz καὶ ὅλη τὴν σχετικὴ μυθολογία, ἡ σημαία αὐτή, ὁ κύκλος τῶν ἀστεριῶν στὸ μπλὲ φόντο, δημιουργεῖ ὁποιαδήποτε ἐντύπωση σχέσης μὲ τὴν χριστιανοσύνη;

Ἂν ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, πέρα ἀπ’ ὅ,τι ἐνέπνεε ἢ ἄφηνε ἀδιάφορο τὸν Heitz ἢ ὅποιον πρότεινε κάποια σημαία κατὰ τὰ γοῦστα, τὶς ἐμπνεύσεις καὶ τὶς προθέσεις του, ἤθελε πράγματι νὰ κατορθώσει μιὰ ἀναφορὰ στὴν χριστιανικὴ παράδοση, θὰ ἐπέλεγε κάτι ἄλλο καὶ ὄχι ἕναν ἀφῃρημένο κύκλο ἄστρων ἢ ὁτιδήποτε θὰ μποροῦσε νὰ ἀναφέρεται ἀνεξαρτήτως τόπου καὶ πολιτισμοῦ σὲ ὁποιαδήποτε ἕνωση.

Καὶ πράγματι μιὰ χριστιανικὴ ἐπιλογὴ εἶχε ἐπιχειρηθεῖ ἀμέσως πιὸ πρίν, ὅταν ἡ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος τῆς σημαίας περιεῖχε —τί ἄλλο;— τὸ σύμβολο τοῦ Σταυροῦ, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιοῦσε ἤδη ἡ Πανευρωπαϊκὴ Ἕνωση τοῦ Kalergi.

Τί σημασία ἔχουν τὰ κίνητρα καὶ οἱ ἐμπνεύσεις τοῦ Heitz ὅταν οἱ ἴδιοι οἱ ὑποτιθέμενοι ‘χριστιανοὶ πατέρες’ τῆς Εὐρώπης, ὅπως ὁ Kalergi, ἔσπευσαν νὰ ἀπορρίψουν τὸν Σταυρὸ ὅταν ἔφερε ἀντίρρηση … ἡ Τουρκία!

Αὐτὸ καὶ μόνο θὰ ἀρκοῦσε, ἂν κάποιος θέλει νὰ ὁδηγηθεῖ σὲ σωστὰ συμπεράσματα, καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό.

Διότι μόλις ἡ Τουρκία ἔφερε ἀντίρρηση γιὰ τὴν χρήση τοῦ Σταυροῦ στὴν σημαία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ὁ Kalergi (βλ. Ἐπιστολὴ τοῦ Kalergi στὸν P. Levy, 15 Ἀπρ. 1952) πρότεινε ἀδίστακτα νὰ συμπεριληφθεῖ στὴν σημαία μαζὶ μὲ τὸν Σταυρὸ τὸ σχῆμα τῆς ἡμισελήνου!, προεικάζοντας ἔτσι —ὁ Kalergi καὶ ὄχι κάποιος πολυπολιτισμικάριος τῶν ἡμερῶν μας— τὸν ἀχταρμᾶ ποὺ ἔχει ἀντὶ ὁρίζοντος ὁ εὐρωπαϊκὸς τυχοδιωκτισμός.