Σωστά, σκέφτηκα, εν προκειμένω δεν θα ήταν κρυφοκοίταγμα από κλειδαρότρυπα- η όλη φάση θα έμοιαζε πιο πολύ με παράσταση σε θερινό σινεμά…

-ΟΚ, συνέχισα ακάθεκτος. Στο ισόγειο βλέπω μερικά καταστήματα αλλά και πάλι λείπουν τοίχοι. Πως αποτρέπουμε κάποιον περαστικό από το να αρπάξει κάποιο από τα προϊόντα του καταστήματος ή ακόμη και το ταμείο και να το βάλει στα πόδια;

-Κύριε Ζαούση, μου είπε σχεδόν περιφρονητικά πλέον, πιστεύουμε σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και τιμιότητας. Δεν κάνουμε εμείς τέτοια πράγματα!