4. Οι Ανώνυμες Εταιρείες Έρευνας, Ανάπτυξης και Καινοτομίας έχουν την πλήρη ελευθερία διαχείρισης των συνεργασιών των Πανεπιστημίων με δημόσιους και ιδιωτικούς χρηματοδότες δράσεων έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας.
Μπορούν ελεύθερα να εγκαθιστούν στους χώρους τους δραστηριότητες έρευνας και καινοτομίας (πχ θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων) και να οργανώνουν επιχειρηματικές δραστηριότητες (spin off) για να εκμεταλλευθούν την παραγωγή γνώσης και καινοτομίας.
Η Πολιτεία οργανώνει μηχανισμό κινήτρων για όσα Πανεπιστήμια προχωρήσουν σε δυναμικές και εξωστρεφείς συνεργασίες με ιδιωτικές επιχειρήσεις, για μαθητεία και έρευνα.
5. Τα Πανεπιστήμια έχουν την πλήρη ελευθερία οργάνωσης σπουδών για ξένους φοιτητές, σύμφωνα με τις εσωτερικές αρχές οργάνωσης και λειτουργίας που οφείλουν να θεσπίσουν και να καταστήσουν δημόσια γνωστές.
6. Τα Πανεπιστήμια μπορούν να οργανώνουν τους κύκλους σπουδών τους (πχ εξαμηνιαίους) με πλήρη ελευθερία ακολουθώντας διεθνείς καλές πρακτικές και να διοργανώνουν δράσεις επαγγελματικής επιμόρφωσης με δική τους ευθύνη και εξωτερική αξιολόγηση.
Μπορούν να δημιουργούν «έδρες» χρηματοδοτούμενες από ιδιώτες χορηγούς. Μπορούν, μέσω της Ανώνυμης Εταιρείας Έρευνας, Ανάπτυξης και Καινοτομίας, να χρηματοδοτούν την ένταξη στο ακαδημαϊκό πρόγραμμα μαθημάτων που θα διδάσκονται από επιφανείς Έλληνες καθηγητές και ερευνητές του εξωτερικού (Visiting Professors).
Η Πολιτεία, από τη δική της πλευρά, θα χρηματοδοτεί- μέσω ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων – κάθε χρόνο, 500 θέσεις Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού που θα αναλαμβάνουν διδακτικό ή/και ερευνητικό έργο σε ένα ελληνικό Πανεπιστήμιο για μια αρχική περίοδο που μπορεί να παρατείνεται με πόρους του πανεπιστημίου.
Η αρχή της ευελιξίας κωδικοποιεί συνεπώς μια ολόκληρη αντίληψη για τα Πανεπιστήμια και ευρύτερα για τον ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας.
Οι λεπτομέρειες έχουν φυσικά καθοριστική σημασία. Η συζήτηση είναι ανοικτή και μπορεί να είναι γόνιμη, όταν η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν σπαταλά δυνάμεις αμυνόμενη κατά οπισθοδρομικών νομοθετικών πρωτοβουλιών.
Το «Πανεπιστήμιο μετά» δεν μπορεί παρά να είναι μια θεσμική οντότητα υψηλού ακαδημαϊκού κύρους, ανεξάρτητη, διεθνώς ανταγωνιστική, ανοικτή στη συνεργασία με την αγορά, επιχειρησιακή, διδακτικά αποτελεσματική, ερευνητικά ζωντανή.
