Με τη χώρα μου με δένουν πολύ ισχυροί οικογενειακοί, πνευματικοί κι συναισθηματικοί λόγοι. Πραγματικά σε μια άλλη συνθήκη και στιγμή θα ήθελα να βοηθήσω με όποιο τρόπο μπορώ. Θα ήθελα να καταφέρω κάτι με το οποίο κάποιοι άνθρωποι θα χαίρονται. Ομως για να συμβεί αυτό, θα πρέπει κατ’ αρχήν το εγχείρημα να μην έχει αποτύχει πριν ακόμα το αναλάβω. Εκανα τέτοια λάθη νέος και θεωρώ τραγωδία να μην διδάσκεσαι από τα παθήματά σου.

Είμαστε τόσο υποανάπτυκτοι που κανείς δεν πείθεται ότι μπορεί να έχει σοβαρούς συνομιλητές σε οτιδήποτε ελέγχεται από το κράτος. Ακόμα κι ο πλέον άσχετος καταλαβαίνει ότι θα είναι έρμαιο των πολιτικών…

Επίσης δεν μου εμπνέει κανένα σεβασμό ένας άνθρωπος που ως προϊστάμενος του πολιτισμού στη χώρα έχει δηλώσει κατά της αριστείας. [Ἡ συνέντευξη δόθηκε ἐπὶ κυβερνήσεως Σύριζα.] Δεν συμβιβάζομαι, δεν συγχρονίζομαι, δεν συντονίζομαι ποτέ με όποιον εκφράζει κάτι τέτοιο. Πόσο μάλλον όταν απαξίωσε την αριστεία ως υπουργός Παιδείας και επιβραβεύτηκε από τον πρωθυπουργό με το χαρτοφυλάκιο του Πολιτισμού. Τι σιχτίρ μήνυμα να εισπράξω από αυτό; Εγώ προσπαθώ για το μέγιστο και δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένος. Προσπαθώ για το άριστο χωρίς να ξέρω καν ποιο είναι. Και έρχεται ο κύριος χ, ψ να απαξιώσει το ιδανικό μου;…

Δεν θα είχα πρόβλημα να είναι ένας οργανισμός κρατικός διότι παγκοσμίως υπάρχουν σπουδαία παραδείγματα. Αλλά εδώ, δεν μιλάμε για οποιοδήποτε κράτος αλλά για αυτό που έχει συνάψει ένα ψεύτικο κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαό.

Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια, όπως λέει η λαϊκή σοφία. Θα σπάσει το φαύλο συμβόλαιο και όσο το συντομότερο, τόσο το καλύτερο. Η ζημιά είναι δεδομένη και πολυεπίπεδη, αλλά δεν θεωρώ το οικονομικό κόστος το σημαντικότερο από όλα. Το ηθικό κόστος από την εξαπάτηση είναι αυτό που δεν σου επιτρέπει να παλέψεις…

Δεν έχει νόημα να μην αποδεχόμαστε την αλήθεια. Οσο περισσότερο προσπαθείς να παρατείνεις μια σαθρή σχέση, τόσο το απόστημα θα μεγαλώνει και το σπάσιμό του θα είναι εκρηκτικό, ανεξέλεγκτο και θα πονέσει περισσότερο. Υφιστάμεθα τις συνέπειες μιας εξαπάτησης που προκαλέσαμε εμείς.

Η ψήφος δεν είναι δικαίωμα, όπως έχω ξαναπεί, είναι ευθύνη. Τώρα λοιπόν, είμαστε ενώπιον των ευθυνών μας, όπως εμείς τις προσδιορίσαμε. Επιτέλους ίσως ήρθε η στιγμή για τίμιες εξηγήσεις και ρεαλιστικές προσδοκίες…

Μην μου πείτε ότι πονούν για την τέχνη όλοι αυτοί. Θα τους έλεγα να μην την λυπούνται. Η τέχνη, η επιστήμη, η τεχνολογία, το σύμπαν δοκιμάζει διαρκώς τα όριά του εν αγνοία τους. Και προχωρά με τις εξαιρέσεις. Στους ανθρώπους οι οποίοι προηγούνται των εποχών τους κι οι οποίοι καινοτομούν, δεν μπορείς να αντισταθείς ακόμα κι αν απέναντι τους στέκεται το σύμπαν ολόκληρο.

Στην χώρα αυτή θεωρούμε ότι καινοτομεί μόνο όποιος μιλά για δικαιώματα. Κοροϊδευόμαστε όλοι μεταξύ μας. Μια υποκριτική κοινωνία που αντιμετωπίζει με ψέματα τον εαυτό της, θα εισπράξει πολύ σύντομα τους καρπούς που σπέρνει…

Ἀποσπάσματα ἀπὸ συνέντευξη στὸ protagon