Ἀκούω τὴν σειρὰ τῆς Harmonia Mundi, “Ἱστορία τῆς Μουσικῆς”.

Τὸ πρῶτο CD (HMX2908163) παρουσιάζει κυρίως τὴν μουσικὴ τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας καὶ τοῦ Βυζαντίου.

Δὲν μπορῶ νὰ ἐπαινέσω τοὺς ὑπεύθυνους γιὰ τὴν ἐπιλογὴ τῶν Βυζαντινῶν ἔργων, διότι εἶναι αὐτονόητο γιὰ ὅσους ἔχουν στοιχειώδη παιδεία, ὅτι ἂν χρειάζεται νὰ ἐπιλέξεις 20 λεπτὰ ἀντιπροσωπευτικῆς Βυζαντινῆς ὑμνωδίας, τὸ Πάσχα θὰ ἔχει τὸν κύριο καὶ ἴσως τὸν μόνο λόγο. Οἱ ἐπιμελητὲς τῆς σειρᾶς ἔπραξαν τὸ αὐτονόητο, καὶ ἀξίζει νὰ ἀκούσουμε πῶς πραγματοποίησαν τὴν ἐπιλογή, μὲ ποιὲς ἑρμηνεῖες, γιατὶ εὐτυχῶς δὲν χρησιμοποίησαν κάποιο ἑλληνικὸ συγκρότημα, ἔτσι δίνοντας εὐκαιρία νὰ προσέξουμε τί ἐνδέχεται νὰ συμβαίνει ὅταν κανεὶς προσπαθεῖ νὰ σπουδάζει μιὰ ξένη παράδοση.