Ἀγάπη δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ εἶναι πλήρης ὄχι ὅταν λείπουν σεξουαλικὲς σχέσεις ἀλλὰ ὅταν λείπει ἱερότητα, ἡ μεγαλύτερη δυνατὴ ἀξία, ἢ ὅταν ἡ ἱερότητα δὲν ἰσχύει ἀρκετὰ γιὰ νὰ καταργεῖται ἡ φυλάκιση στὸν μικρὸ καὶ ἀσήμαντο ἑαυτό, ὁπότε διαπιστώνεται ἐπίσης μειονέκτημα θάρρους καὶ ἀνδρείας.
Τὸ δεύτερο ‘μυστήριο’ τοῦ συζυγικοῦ βίου εἶναι, σύμφωνα μὲ τὸν συγγραφέα, τὸ ἐνδεχόμενο τῆς ζωῆς, ὅταν ἡ σεξουαλικὴ συνεύρευση καταλήγει στὴν τεκνοποιΐα.
Ὅμως ἂν ἡ ἀγάπη προτάσσει τὸν ἄλλο σὲ τέτοιο βαθμό, ἡ ἴδια ἀποτελεῖ ζωὴ διαρκῶς νέα, ἐφόσον ἡ συνύπαρξη τῶν συζύγων ἀνάγεται στὴν μορφὴ ποὺ ὑπερβαίνει καὶ ἑνώνει τὶς ἀτομικότητες, ὥστε δὲν ὑπάρχει δυνατότητα οὔτε ἀνάγκη γιὰ ἄλλες προόδους, μέσα ἀπὸ τὴν τεκνοποιΐα, κλπ: ἡ σχέση ἀνάμεσα στὸ ζευγάρι, στὸν βαθμὸ ποὺ ὑπάρχει ἀγάπη, δηλαδὴ ὁ Θεός, καλύπτει τὰ πάντα καὶ εἶναι αὐτοσκοπός.
Ἑπομένως, ὅταν συμβεῖ ὁ ἕνας ἢ καὶ οἱ δύο νὰ μή μποροῦν νὰ κάνουν παιδιά, γιὰ βιολογικοὺς ἢ ὅποιους λόγους, ὁ γάμος δὲν ὑστερεῖ στὸ παραμικρό, δὲν γίνεται μυστήριο οὔτε ἐλάχιστα κατώτερο ἢ λειψό. Ἰσχύει καὶ ἐδῶ ὁ πνευματικὸς νόμος ἀπόλυτης ἰσχύος καὶ ἀκρίβειας, ὅτι ὅποιος θὰ εἶχε ὅλο τὸν κόσμο καὶ μαζὶ τὸν Θεό, δὲν θὰ εἶχε ἀπολύτως τίποτα περισσότερο, ἀπὸ ὅσο ἂν εἶχε τὸν Θεὸ μόνο Του. Μάλιστα ὁ Ἁλώνιος τονίζει χαρακτηριστικὰ τὴν σχετικὴ μόνο ἀξία ἀκόμη καὶ τοῦ πιὸ τέλειου γάμου, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐσωτερικότητας νὰ ἀποκαλύπτει μία μόνο τὴν κύρια σχέση: “ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν πεῖ μέσα στὴν καρδιά του, ὅτι ‘στὸν κόσμο εἴμαστε μόνο ἐγὼ καὶ ὁ Θεός’, δὲν θὰ βρεῖ ἀνάπαυση.”
Σύμφωνα μὲ τὸν συγγραφέα, ἡ ἀναπαραγωγικὴ καὶ ἡ σεξουαλικὴ λειτουργία εἶναι ἀδιάζευκτες, πρόκειται γιὰ τὴν «μόνη διπλὴ λειτουργία τοῦ ἀνθρώπινου σώματος», μὲ κοινὰ ὄργανα. Ἀμέσως μετὰ ἡ ἰσοτιμία αὐτὴ τῆς διπλῆς λειτουργίας τῶν κοινῶν ὀργάνων καταρρέει, ὑπὸ τὸν αὐθαίρετο ἰσχυρισμὸ πὼς «ἡ σεξουαλικὴ ἱκανοποίηση εἶναι κομμάτι τῆς ἀναπαραγωγικῆς διαδικασίας καὶ ἐκφράζεται μέσω τῶν ἀναπαραγωγικῶν ὀργάνων».
Πουθενὰ στὴν ἁγία Γραφὴ δὲν δηλώνεται πὼς ἡ σεξουαλικὴ ὁρμὴ ὑπάρχει μὲ σκοπὸ τὴν τεκνοποιΐα. Τὸ ἀντίθετο, δηλαδὴ ὅτι ἡ τεκνοποιΐα εἶναι μᾶλλον παρενέργεια τῆς σεξουαλικῆς συνεύρευσης, φαίνεται πιὸ πιθανό, γιὰ παράδειγμα στὸν Ἀπόστολο, ὁ ὁποῖος ἐγκρίνει τὸν γάμο γιὰ τὴν ἀγάπη μεταξὺ τῶν δύο ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν τεκνοποιΐα, καὶ μαζὶ ὡς τρόπο ἱκανοποιήσεως τῆς σεξουαλικῆς ὁρμῆς μὲ ἀποφυγὴ τῆς πορνείας.
Σελ. 1234
