Τρομοκρατηθήκαμε επειδή χάσαμε βεβαιότητες – βεβαιότητες μέσα στις οποίες νιώθαμε ακλόνητοι. Ένας φτωχός θρησκευτισμός έχει έρθει και καταλαμβάνει τον κόσμο πίσω από τον ορθολογισμό της επιστήμης…

Ο data είναι υπάκουος στο πρόγραμμά του και στον χρόνο του προγράμματός του. Είναι το πρόβλημα της αδυναμίας των αλγορίθμων, οι οποίοι φιλοδοξούν να καθορίζουν τα συναισθήματα και τις ηθικές αποφάσεις. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμαινε το τέλος πια κάθε ανθρωπινότητος. Γιατί; Γιατί το πρόγραμμα θα ερχόταν να αντικαταστήσει τη συνείδηση, η οποία, μόνη αυτή, είναι ικανή για το διαφορετικό…

Έχουμε ανάγκη από μια ηθική διάσταση της παγκοσμιώσεως, εκείνης που άρχισε το ‘90 με μόνο οικονομικά χαρακτηριστικά. Τώρα μπαίνει το δίλημμα. Γυρνάνε πίσω τα έθνη στον εαυτό τους ή ξεδιπλώνεται και η ηθική πια της παγκοσμιώσεως; Έγνοια για αδύνατους, ελαφρύνσεις δανείων, βοήθεια στην Αφρική, αλληλεγγύη και μια διαφορετική σχέση με τη φύση και το περιβάλλον…

Δεν στήνουν θέατρο ούτε οι σκύλοι ούτε οι παπαγάλοι, ούτε καν οι αετοί. Το μυστήριο είναι το μυστήριο του νοήματος. Δεν είναι το μυστήριο των πραγμάτων. Για μας τα πράγματα έχουν νόημα, και επειδή έχουν νόημα έχουν χρόνο, και επειδή έχουν χρόνο έχουν ζωή και θάνατο. Τα ζώα δεν έχουν συνείδηση ότι ζουν ή ότι πεθαίνουν. Μόνο εμείς. Και επιμένω χτίζουμε έναν κόσμο ακριβώς με βάση αυτά τα δεδομένα…

Στη διασκέδαση και στην κατανάλωση απλώς ανακουφιζόμαστε. Βγαίνουμε ανεπιστρεπτί από τον εαυτό μας, απαλλασσόμαστε από τον εαυτό μας. Με το βιβλίο μας σκεφτόμαστε. Δεν υπάρχει πραγματική απόλαυση χωρίς να παίξουμε, να λάβουμε κι εμείς μέρος σε αυτήν, δηλαδή χωρίς να σκεφτούμε και τον εαυτό μας… Ο καλός συγγραφέας και ο καλός δάσκαλος σε γυρνάνε στον εαυτό σου και σου λένε «άνοιξε φτερά»…

Ἀπὸ συνέντευξη στὸν Στ. Θεοδωράκη, Μάιος 2020, Athens Voice