Έχετε κοινά οράματα με τα παιδιά σας που ανήκουν σε μια άλλη γενιά;

Από την πρώτη στιγμή που τα αντίκρισα σε ένα «πιρέξ» έως σήμερα, μου έκαναν μεγάλο καλό ως καλλιτέχνη και ως άτομο. «Ταξιδεύω» συνεχώς και μεγαλώνω μαζί τους. Αυτό που θεωρώ καθήκον μου είναι να τα προφυλάξω από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και να τα βοηθήσω να ανακαλύψουν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους. Και μένα αυτό με έσωσε, ότι έκανα αυτό που ήθελα.

Αν σήμερα ήσαστε συνομήλικος με τα παιδιά σας, θα κάνατε πιστεύετε παρέα ή το χάσμα γενεών είναι τεράστιο;