Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα

Ἡ κοινωνία διασώζεται στὴν αὐτογνωσία, σύμφωνα μὲ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο. “Ὑπάρχει ἕνα καθῆκον στὸν τόπο αὐτό. Καὶ τὸ καθῆκον αὐτὸ εἶναι νὰ μελετήσουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τὸν ἑαυτό μας, τὸ παρελθόν μας, τὸ παρόν μας, γιὰ νὰ γνωρίζουμε τί εἴμαστε καὶ τί μποροῦμε νὰ κάνουμε καὶ σὲ ποιοὺς δρόμους νὰ βαδίσουμε καὶ σὲ τί αὔριο, σὲ ποιὸ προσεχὲς καὶ ποιὸ ἀπώτερο μέλλον…” Ἐγχείρημα κατὰ κύριο λόγο προσωπικό, ὅπως τὸ ἀναγνωρίζει ἔμπρακτα — “τὸ καθῆκον αὐτὸ ἐπέβαλα πρῶτα σ’ ἐμένα τὸν ἴδιο” — ἔπειτα κοινωνικό, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν προϋποθέσεις. “Ὅποιος θέλει νὰ μιλήσει γιὰ κάποιο ζήτημα ἑλληνικό, ἀδιάφορο ποιό, βρίσκεται μπροστὰ σὲ ἄπειρη καὶ ἀνυπέρβλητη δυσχέρεια. Ὁ λόγος εἶναι ἡ σύγχρονη πνευματικὴ κατάσταση τοῦ τόπου μας, δηλαδὴ ἡ κατάπτωση καὶ ἡ ἀπερίγραπτη σύγχυση ὅλων τῶν ἰδεῶν… Ἔτσι δὲν ἔχουμε τὴν ἀντίληψη τοῦ τριγύρω μας κόσμου… Τὰ ἁπλούστερα ἑλληνικὰ πράγματα κατάντησαν συζητήσιμα καὶ ἀμφισβητήσιμα, σκοτεινότερα τῶν μεσαιωνικῶν θρύλων…”

Ἂν παραμένει κοινωνία κουφὴ καὶ μουγγή, “ποὺ δικαιότατα! κατάντησε τὸ αἶσχος τῆς οἰκουμένης,” δὲν εἶναι ἀπὸ θεσμικὲς ἐλλείψεις ἢ ἐξωτερικὲς συνθῆκες — τὴν Ἑλλάδα καταδικάζει ἡ μικροψυχία της. “Πάρετε συναίσθηση τοῦ ἑαυτοῦ σας καὶ τοῦ προορισμοῦ σας, ἐνθαρρυνθῆτε νὰ μπορέσει νὰ κινηθεῖ ἡ ψυχή σας, ἡ καρδιά σας, ὁ νοῦς σας, νὰ κινηθοῦν οἱ ζωϊκὲς δυνάμεις σας ποὺ ἀποχαυνώθηκαν καὶ ἀπονεκρώθηκαν…

“Ἕνα κοινωνικὸ ξεκάρφωμα ἀπερίγραπτο, κοινωνία ποὺ ἔχασε κάθε νόημα, κάθε συναίσθηση… ἀποτε¬λῶντας καὶ συναποτελῶντας μὲ τὴν Πολιτικὴ — Ὀχλοκρατία χυδαιομανῆ… Ἕνας πανελλαδικὸς διωγμὸς κάθε Ἀξίας… Θανατικὸ κάθε Ἀνθρώπου καὶ ἀπελπιστικὴ ἐπιδημία μακροβιότητος κάθε Μηδενικοῦ…”

Καὶ ὅ,τι ἀπογοητεύει τελείως “εἶναι ἡ ἐλεεινότης τῆς νεότητας. Τῆς σχολικῆς, τῆς σπουδάζουσας, τῆς στρατευόμενης, τῆς πανεπιστημιακῆς, τῆς διανοούμενης, τῆς καλλιτεχνικῆς, τῆς φτωχῆς καὶ τῆς τρισχειρότερης πλούσιας…

“Νεότητα Ἄψυχη, Ἄκαρδη, Ἄμυαλη, Ἄνανδρη, Ἀνελεύθερη… μὲ ὅλες τὶς Νεανικὲς Ἐκδηλώσεις ἀποῦσες… Νεότητα οὐτιδανή: μισθός, Νεότητα χυδαία: ψῆφος. Τὰ Σχολεῖα ἐκφουρνίζουν ἀγράμματα καὶ ἀνάγωγα καὶ μισελληνικὰ καὶ Φραγκομανῆ Κούτσουρα… μὲ μιὰ ἀνικανότητα ἀντιλήψεως ὁποιουδήποτε Πράγματος Σοβαροῦ, ὁποιασδήποτε Ἰδέας Σοβαρῆς, ποὺ καταπλήσσει καὶ τοῦβλα…

“Νεότητα σύσσωμη, πλούσια, φτωχή, ἐπιστημονική, ἐπαγγελματική, καλλιτεχνική, φιλολογική, στιβαζόμενη στὴν πόρτα κάθε μισθοῦ, γιὰ νὰ νοικιαστεῖ, νὰ ἀγγαρευτεῖ, νὰ πουληθεῖ, σύσσωμη — πλούσια καὶ φτωχὴ — σπρωχνόμενη κοπαδηδὸν καὶ ἀλληλοπατούμενη καὶ γρονθοκοπούμενη, μὲ τὰ διπλώματα στὰ χέρια, σὰν νὰ ἦσαν πιστοποιητικὰ ἀναπήρων…”

“Αὐτὴ εἶναι ἡ Τωρινὴ Ἑλλάδα… Στρυφογυρίζοντας χωρὶς διέξοδο στὰ καμώματά της καὶ στὰ ψέματά της, τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Ἐλευθερίας της, τὰ ὁποῖα βαρέθηκαν καὶ οἱ πέτρες, ἀδυνατῶντας νὰ σταθεῖ στὰ πόδια της… κατατρωγόμενη ἀπὸ τὴν βαθειά της λέπρα, τὴν Ἀμάθεια, τὴν Ἀνηθικότητα καὶ τὸν χυδαιότατο Ἐγωϊσμό…”
Καὶ πέρα ἀκόμη ἀπὸ αὐτά, ὑπάρχει τὸ χειρότερο, σήμερα ἐπίσης πιθανό:

“Ἕνα καλὸ πρωΐ, ὦ Τωρινοὶ Ἀόμματοι Βλάκες, θὰ βρεθεῖτε ἐπαναστατημένοι, χωρὶς νὰ γνωρίζετε τὸ πῶς καὶ τὸ τί καὶ τὸ γιατί, χωρὶς νὰ ξέρετε τί θέλετε καὶ τί γυρεύετε καὶ ποῦ πηγαίνετε. Καὶ τὴν Ἐπανάσταση αὐτὴ τὴν αἰσθάνεσθε, τὴν ἐπικαλεῖσθε, τὴν ποθεῖτε, ἀρχίσατε πρὸ καιροῦ νὰ τὴν λέγετε, νὰ τὴν γράφετε, νὰ τὴν συνηθίζετε, νὰ τὴν περιμένετε ὡς μόνη Σας Σωτηρία: γιὰ νὰ Σᾶς γλυτώσει ἀπὸ τοὺς ἀνήθικους λαβύρινθους καὶ ἀπὸ τοὺς τραγέλαφους — γιὰ νὰ Σᾶς γλυτώσει ἀπὸ τὸν Ἑαυτό Σας. Καὶ ἡ Ἐπανάσταση αὐτή, ὅπως καὶ ὁποιαδήποτε ἄλλη μεταβολή, μὲ τὰ μυαλὰ ποὺ ἔχετε καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ βάζετε στὸν σβέρκο Σας, θὰ Σᾶς ἐξαπατήσει καὶ θὰ Σᾶς βυθίσει χειρότερα, σὲ χειρότερους τραγέλαφους καὶ σκοτάδια, θὰ Σᾶς ἀποτελειώσει…”

Αρχική σελίδα


Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)