Συζητῶντας προέκυψε τὸ ζήτημα αὐτό, μήπως ἀποδεικνύει μειονέκτημα ὅταν ὁ φιλάνθρωπος δὲν ἐλέγχει σὲ ποιοὺς δίνει.

Θυμήθηκα τὴν συζήτηση διαβάζοντας ἕνα ἄρθρο ὅπου ὁ Τσὰρλς Κέννυ προτείνει νὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ φιλανθρωπία σὰν μιὰ ἐπένδυση γιὰ λογαριασμὸ τοῦ ἄλλου. Ὁ Κέννυ ἀναφέρεται στὴν ὀργανωμένη συμπαράσταση τῶν κυβερνήσεων καὶ τῶν ἱδρυμάτων, ὅταν τὰ ποσὰ εἶναι μεγάλα, ὅμως τὸ ἄρθρο του δὲν εἶναι ἄσχετο μὲ τὴν πιὸ προσωπικὴ καθημερινότητα, ὑποδεικνύοντας ὅτι στὴν κίνηση τῆς φιλανθρωπίας ἐξ ὁρισμοῦ προέχει τὸ συμφέρον τοῦ ἄλλου.