Ἐκεῖνοι ποὺ τιμοῦν μὲ τὴν προσοχή τους ὅσα γράφω, γνωρίζουν ὅτι δὲν μὲ ἀφήνει ἀδιάφορο ἡ ἀνεπάρκεια τῆς γαμήλιας Ἀκολουθίας (βλ. Στοιχεῖα, Ἀθήνα 2014, σ. 103 κ.ἑ.), ὅπως ὁ ἐπισκέπτης τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔστειλε βιβλιάριο μὲ τίτλο, Νέα Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκολουθία τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου, συντεθεῖσα καὶ προτεινομένη τῇ Ἐκκλησίᾳ ὑπὸ ἀνωνύμου τινὸς ἐγγάμου.

Πρόκειται γιὰ ἀπόδειξη ὅτι στὰ συνειδητὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας ὑφίσταται ζήτημα μεταρρύθμισης τοῦ γάμου ἐπιτακτικό. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ συγγραφέας τῆς νέας Ἀκολουθίας γράφει πρὶν ἀπὸ μένα, κι ὅτι ὁ ἴδιος ἀγνοοῦσα τὴν πρότασή του — ὅμως, θὰ συνυπέγραφα τὸ κείμενό του, ὅπως πιστεύω κι αὐτὸς δὲν θὰ ἔβρισκε πολλὲς αἰτίες διαφωνίας μαζί μου, δὲν ὀφείλεται σὲ μιὰ ἀδιανόητη σύμπτωση, ἀντιθέτως: οἱ ἀδυναμίες τῆς σημερινῆς Ἀκολουθίας εἶναι μεγάλες, κεντρικὲς καὶ ὁλοφάνερες, κάθε ἄλλο ἀπὸ ἀδιόρατες λεπτομέρειες, ἂν κάποιος ἐνδιαφέρεται νὰ δεῖ, ἐννοεῖται.

Ὁ συγγραφέας τῆς νέας Ἀκολουθίας ἀντιλαμβάνεται μὲ καθαρότητα τὶς ἀδυναμίες αὐτές, ὅπως δείχνει τὸ περιεχόμενο τῆς εἰσήγησής του καὶ πρῶτα ἡ ὑπόδειξη νὰ τελεῖται ὁ γάμος μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, πρὸ τῆς Ὡραίας Πύλης, μὲ τὰ δαχτυλίδια τῶν μελλόνυμφων νὰ βρίσκονται ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα, ὑποδεικνύοντας στὸ ζευγάρι ὅ,τι ἔλεγε ὁ Παῦλος, νὰ μὴ λησμονήσουν πὼς ὁ γάμος καταργεῖται, ἂν πάψει νὰ εἶναι κίνηση ἀγάπης γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία.

Ἡ Ἀκολουθία ἀρχίζει μὲ τὸ Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας (χορὸς / ψάλτες) δοξολογῶντας τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἀγάπη ποὺ ἐμπνέει καὶ συγκεντρώνει, θεμελιώνοντας τὸν γάμο οὔτε στὴν τεκνοποιΐα, οὔτε στὴν διάκριση τῶν φύλων, οὔτε πουθενὰ ἀλλοῦ, παρὰ μόνο στὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐλευθερία, ὅταν ὁ Θεὸς ἑνώνει τοὺς μελλόνυμφους μεταξύ τους καὶ μὲ τὸν Ἴδιο.

Ἀκολουθοῦν ἐρωτήσεις τοῦ Ἱερέως πρὸς τοὺς μελλόνυμφους, ὅπου τονίζεται ὡς περιεχόμενο τοῦ γάμου ἡ ἄσκηση, δηλώνεται καὶ ρητὰ ὅτι πρόκειται γιὰ μυστήριο εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διασφαλίζεται ἡ ἐλεύθερη μετοχὴ τῶν δύο, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ ἐλάχιστη ἀνάγκηβία γιὰ νὰ γίνει ὁ γάμος, ὅτι οἱ μελλόνυμφοι θὰ ὑπολογίζουν καθένας τὸν ἄλλο πάνω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, καὶ θὰ ἔχουν τὴν μεταξύ τους ἀγάπη νὰ ἡγεῖται σὲ ὅλα καὶ νὰ παρηγορεῖ τὶς ὅποιες θλίψεις τῆς συμβίωσης. Ὁ Ἱερέας βεβαιώνει πὼς οἱ προθέσεις τους αὐτὲς εἶναι καλές, ἀλλὰ δὲν ἀρκοῦν, θὰ χρειαστεῖ κόπος γιὰ νὰ τὶς ὁλοκληρώσουν.

Στὴν συνέχεια τὸ Πλήρωμα ὑμνεῖ τὸν Χριστὸ γιὰ τὴν μεγάλη ἀγάπη τῆς Ἐνανθρώπησης καὶ τοῦ Πάθους Του, ὁ δὲ Λειτουργὸς παίρνει τὰ δακτυλίδια ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα, τὰ ἀποθέτει στὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ πλησιάζει στοὺς μελλόνυμφους προτείνοντας τὸ Εὐαγγέλιο ὡς ἄλλη Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ζητάει πάλι νὰ βεβαιώσουν ὅτι προσέρχονται στὸν γάμο ἐλεύθερα, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτα ποὺ νὰ ἐκβιάζει τὴν ἀπόφασή τους. Οἱ μελλόνυμφοι βεβαιώνουν πὼς ἡ ἐπιθυμία τους γιὰ τὴν ἕνωσή τους εἶναι ἀνόθευτη καὶ αὐτάρκης, καὶ ὁ Λειτουργὸς προσεύχεται στὸν Θεὸ Πατέρα νὰ τοὺς δώσει τὴν τέλεια ἀγάπη καὶ ἑνότητα ποὺ ὑπάρχει στὴν Ἁγία Τριάδα, δοξολογῶντας Τον γιὰ τὴν ἁγιότητα ποὺ χαρίζει στὴν κτίση Του.

Ἔπειτα ὁ Λειτουργὸς ἀπευθύνεται χωριστὰ στὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναίκα, προτρέποντας τὸν ἄνδρα νὰ πάρει καὶ νὰ τοῦ παραδώσει ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Χριστό, τὰ δακτυλίδια. Μὲ τὰ δακτυλίδια ὁ Λειτουργὸς κάνει τὸ σχῆμα τοῦ Σταυροῦ στὴν κεφαλὴ τοῦ ἀνδρὸς λέγοντας τὴν γαμήλια εὐχὴ στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδας, καὶ μετὰ κάνει τὸ ἴδιο μὲ τὴν γυναίκα — τρεῖς φορὲς στὸν καθένα, ἔπειτα σταυρώνει καὶ τοὺς δύο καὶ τὰ φοράει στὰ δεξιά τους δάκτυλα.