Ο ρητορικός νεοκομμουνισμός των διανοουμένων ή των αστέρων της show biz μυρίζει προλεταριακό σικ αλλά βασικά προέρχεται από παλαιοπωλείο. Παλαιότερα ο επαναστάτης ήταν ένας άνθρωπος του λαού που ήθελε να εντυπωσιάσει τους αστούς (épater le bourgeois). Τώρα είναι ένας αστός που θέλει να εντυπωσιάσει τους απλούς ανθρώπους του λαού. Κάθε τρεις και λίγο παίζουμε το ίδιο «επαναστατικό» έργο αναβιώνοντας τις μνήμες του 1789, του 1917 μέχρι και το έπος του Μπολιβάρ.
Ποιος θυμάται τον Serge July (συνιδρυτή της Libération με τον Σαρτρ) που μαζί με άλλους υπογράφοντες το βιβλίο «Προς τον εμφύλιο πόλεμο» επιζητούσαν την καταστροφή της αστικής τάξης με τα όπλα ; Οι συγγραφείς τους είχαν τη σοφία να μην εφαρμόσουν τις θεωρίες τους. Αξίζει να μας συγχαρούμε τουλάχιστον για το γεγονός ότι στη Γαλλία η ακροαριστερά αποφάσισε να μην παρασυρθεί στην τρομοκρατία (με εξαίρεση την Action directe), κρίνοντας πιθανώς δυσμενή τον συσχετισμό δυνάμεων.
Η προσφυγή στον ένοπλο αγώνα στη Γερμανία και την Ιταλία από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και την Rote Armee Fraktion προέρχεται από τις φασιστικές παραδόσεις αυτών των δύο χωρών που είχαν διαποτίσει και την άκρα αριστερά. Στις μέρες μας, οι στρατιωτικοποιημένες φάλαγγες των black blocs και των antifa ελπίζουν να τραυματίσουν ή να σκοτώσουν αστυνομικούς αλλά είναι έτοιμοι να πεθάνουν οι ίδιοι;
Δεν υπάρχουν ακόμη «τζιχαντιστές» οικολόγοι και τίποτα δεν λέει ότι οι πιο ριζοσπαστικοί δεν θα κάνουν μια μέρα το βήμα που δεν έχουν επιτρέψει στους εαυτούς τους οι γεροντότεροι τους. Η ιερότητα της υπόθεσης για την οποία μάχονται, η Γη, το Νερό, ο Πλανήτης απαλλάσσει τους αριστερούς ή πράσινους τραμπούκους από κάθε ευθύνη και τους επιτρέπει να παριστάνουν τους μάρτυρες. Επενδυμένοι με ένα νομιμοποιημένο θυμό, ξεφεύγουν από τη συνηθισμένη ηθική, και αλίμονο σε όποιον τολμήσει να τους ζητήσει να λογοδοτήσουν. Μόνο η αστυνομία είναι ένοχη, ως γνωστόν.
Οι διαδηλώσεις αποτελούν για κάθε γενιά τον απαραίτητο τίτλο σπουδών του δρόμου. Σε μια κοινωνία όπου οι πατεράδες έχουν γίνει διακριτικοί, σχεδόν ανύπαρκτοι, η αντιμετώπιση των αστυνομικών αποτελεί την κατεξοχήν ιεροτελεστία. Τι πιο συναρπαστικό στα 15-16 σου από το να κάνεις κατάληψη στο λύκειο σου, να αυθαδιάζεις στους λυκειάρχες, που ούτως ή άλλως δεν θα κάνουν τίποτα, παραλυμένοι από φόβο απέναντι σε αυτά τα ανήσυχα παιδιά !
