Μερικοί ρωτούν πότε θα γίνη η ∆ευτέρα Παρουσία. Για τον άνθρωπο όµως που πεθαίνει γίνεται κατά κάποιον τρόπο η ∆ευτέρα Παρουσία, γιατί κρίνεται ανάλογα µε την κατάσταση στην οποία τον βρίσκει ο θάνατος.

Όπως αυτοί που είναι την νύχτα έξω στο σκοτάδι βλέπουν όσους είναι µέσα σε ένα δωµάτιο φωτισµένο, έτσι και όσοι θα βρίσκωνται στην κόλαση θα βλέπουν όσους θα είναι στον Παράδεισο. Και αυτό θα είναι µεγαλύτερη κόλαση. Όπως πάλι όσοι την νύχτα είναι στο φως, δεν βλέπουν αυτούς που είναι έξω στο σκοτάδι, έτσι και αυτοί που θα βρίσκωνται στον Παράδεισο δεν θα βλέπουν αυτούς που θα είναι στην κόλαση. Γιατί, αν έβλεπαν τους κολασµένους, θα πονούσαν, θα θλίβονταν για την ταλαιπωρία τους, και δεν θα απολάµβαναν τον Παράδεισο, αλλά εκεί «ουκ έστι πόνος…».

Και όχι µόνο δεν θα τους βλέπουν, αλλά ούτε θα θυµούνται αν είχαν αδελφό ή πατέρα ή µητέρα, αν δεν είναι κι εκείνοι στον Παράδεισο. «Εν εκείνη τη ηµέρα απολούνται πάντες οι διαλογισµοί αυτού» λέει ο Ψαλµωδός. Γιατί, άµα, τους θυµούνται, πως θα είναι Παράδεισος; Αυτοί µάλιστα που θα είναι στον Παράδεισο, θα νοµίζουν ότι δεν θα υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, ούτε θα θυµούνται τις αµαρτίες που είχαν κάνει. Γιατί, αν θυµούνται τις αµαρτίες τους, δεν θα αντέχουν από φιλότιµο στην σκέψη ότι λύπησαν τον Θεό.

Η ποσότητα πάλι της χαράς του καθενός στον Παράδεισο θα είναι διαφορετική. Άλλος θα έχη µια δαχτυλήθρα χαρά, άλλος ένα ποτήρι, άλλος µια ολόκληρη δεξαµενή. Όλοι όµως θα αισθάνωνται πλήρεις και κανένας δεν θα ξέρη το µέγεθος της χαράς, της αγαλλιάσεως, του άλλου. Τα κανόνισε έτσι ο Καλός Θεός, γιατί, αν γνώριζε ο ένας ότι ο άλλος έχει περισσότερη χαρά, δεν θα ήταν τότε Παράδεισος, επειδή θα υπήρχε το «γιατί εκείνος να έχη περισσότερη χαρά και εγώ λιγώτερη;».

∆ηλαδή καθένας θα βλέπη στον Παράδεισο την δόξα του Θεού ανάλογα µε την καθαρότητα των οφθαλµών της ψυχής του. Η ορατότητα όµως δεν θα καθορισθή από τον Θεό, αλλά θα εξαρτηθή από την δική του καθαρότητα.

Αρχική σελίδα


Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)