Σὲ ἡμέρες ὑπερχείλισης τῆς ἀλητείας καὶ τῆς ἀνοησίας, κανένα ἀντίδοτο μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν συναναστροφὴ μὲ τὴν ποιότητα.

Εὐκαιρία τέτοιας συναναστροφῆς προσφέρει ἡ ταινία τοῦ Chandor, “All Is Lost”, ὑπόδειγμα λιτῆς καὶ εὐαίσθητης σκηνοθεσίας, μὲ ἕνα Ρέντφορντ ποὺ κατορθώνει νὰ ‘ὑποκριθεῖ’ ἀπίστευτη νηφαλιότητα καὶ σεμνότητα στὴν ὥρα μεγάλης δοκιμασίας.

Πράγματι χρόνο μὲ τὸ χρόνο ὁ Ρέντφορντ βελτιωνόταν, ἰδίως ὅσο τὸ γῆρας τὸν ἀπομάκρυνε ἀπὸ τὸν ναρκισσισμὸ τῆς νεανικῆς του παρουσίας, κι ἐδῶ φθάνει στὴν καλύτερη ἴσως ἑρμηνεία του.

Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)

Αρχική σελίδα