Δὲς πῶς ‘συμπαρίσταται’ ὁ ‘συνετὸς’ φίλος….

“Αὐτὸ στὸ λέγω γιατὶ πολὺ σ’ ἐκτίμησα καὶ σ’ ἀγαπῶ [αὐτὸ ἰδίως!] καὶ μή μὲ παρεξηγήσεις [τὸ ἀντίθετο!] ἂν σοῦ λέγω ὅτι οἱ τρόποι σου αὐτοὶ σὲ ζημιώνουν σὰν ἄνθρωπο [τώρα ἔπεσες μέσα!], καὶ ἄνθρωπο μάλιστα μεγάλης ἀξίας σὰν καὶ σένα [ὁ ψευταρᾶς παλεύει νὰ κρυφτεῖ, ἀλλὰ τὸν προδίδουν ἀκόμα καὶ τὰ ἐπιρρήματα…].

— Δηλαδή; [προσπαθεῖ νὰ πάρει μιὰ ἀνάσα ὁ Χαλεπᾶς.]

Ὁ Μαυρομαρᾶς κόμπιασε, μή ξέροντας πῶς ν’ ἀποσαφηνίσει τὸ ζήτημα γιὰ νὰ δώσει συγκεκριμένη ἀπάντηση στὸν Γιαννούλη.