Το ήθος που επικράτησε και προέτρεπε το μέσο Έλληνα να εξασφαλίσει μια θέση στο Δημόσιο, να έχει ένα εύκολο εισόδημα χωρίς να καταβάλει ιδιαίτερες προσπάθειες, εκτός από την οικονομική καταστροφή, στην οποία μας έχει οδηγήσει, έχει κάνει κάτι πολύ σοβαρότερο… Θα μπορούσαν κάποιοι να γίνουν σημαντικοί δημιουργοί, επιστήμονες, καλλιτέχνες, άνθρωποι που είχαν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι πολύ σημαντικό στη ζωή τους.

Το ότι αυτό το δυναμικό δεν πραγματώθηκε, τους οδηγεί σε μια εσωτερική φτώχεια και έλλειψη τους νοήματος της ζωής, μια κατάθλιψη που προβλέπουμε πως όσο περνάν τα χρόνια θα είναι η πιο μεγάλη αρρώστια του σύγχρονου ανθρώπου.

Η κατάθλιψη είναι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δυνατότητες που δεν πραγματώθηκαν και ο άνθρωπος που επιδίωξε αυτή την εύκολη λύση συρρίκνωσε τη ζωή του στο λίγο πιο πάνω από το μηδέν. Αυτή για μένα είναι η μεγαλύτερη καταστροφή που έχει πραγματοποιηθεί με τις εξελίξεις που εμφανίζονται σαν οικονομική κρίση.

Βεβαίως, έχασε και η κοινωνία, αλλά, κυρίως και προπαντός, αυτοί οι ίδιοι. Δεν πραγμάτωσαν τις δυνατότητές τους και δεν είχαν την πληρότητα ζωής που μπορούσαν να είχαν και να έχουν μια γεμάτη ζωή αντί να ζουν χωρίς Νόημα…

Την εργασία την έχουμε καταγγείλει ως αγγαρεία ενώ είναι η ευκαιρία να καλύψει ο άνθρωπος την ανάγκη για δημιουργία που είναι πολύ σημαντική ανθρώπινη ανάγκη. Ο άνθρωπος που δεν προσφέρει και δε δημιουργεί, έχει ένα τεράστιο εσωτερικό κενό, είναι άδειος εσωτερικά, είναι χωρίς κανένα Νόημα η ζωή του όσο κι αν μεγάλη σύνταξη κατάφερε με οποιεσδήποτε λοβιτούρες να πάρει στο τέλος ή με επιδόματα πήρε ένα πανάκριβο αυτοκίνητο ή εξοχικό. Αυτά δε δίνουν στον άνθρωπο πληρότητα ζωής αλλά η δημιουργία και η προσφορά.

Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς ο άνθρωπος να το υποπτεύεται, χωρίς να υποπτεύεται με ποιο τρόπο σπαταλάει την ανεπανάληπτη ζωή του, μια ζωή έχουμε και δεν είναι απεριόριστη. Πολλοί ζουν μια μίζερη, θλιβερή ζωή γιατί δεν ξέρουν τι ακριβώς συμβαίνει, δεν έχουν ανακαλύψει τις απέραντες δυνατότητές τους για να κατακλύσουν την οικουμένη και έχουν περιορίσει τη ζωή τους σε λίγο πιο πάνω από το μηδέν. Φυτοζωούν.

Είναι θλιβερό να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που πέρασαν έτσι τη ζωή τους, δεν πήραν είδηση πως αυτοματαιώθηκαν. Αλλά κυρίως θα ήθελα να απευθυνθώ στους νέους, οι οποίοι έχουν μπει στο κλίμα της εύκολης ζωής. Η εύκολη ζωή δεν είναι η όμορφη ζωή, με πληρότητα, είναι άδεια.

Η ζωή που έχει πληρότητα δεν μπορεί να είναι εύκολη, η δημιουργία δεν είναι εύκολη αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι εκστατική. Μπορεί να είναι δύσκολη, ο αγώνας μπορεί να είναι δύσκολος αλλά είναι ταυτόχρονα και εκστατικός.

Αυτή η ευκολία οδηγεί σε μια πλαδαρότητα, ο άνθρωπος φυτοζωεί… Πολλοί από εμάς τους ανθρώπους νομίζουμε ότι είμεθα ευτυχισμένοι και πλήρεις, αλλά πολύ λίγοι αποκτούμε αυτό το είδος της πληρότητας που επιτυγχάνεται με μια σε βάθος εξερεύνηση του εαυτού μας…

__

Ἀποσπάσματα ἀπὸ συνέντευξη στὴν Πατρίδα.

Σχόλια

Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)

Αρχική σελίδα