Ὑπάρχουνε οἱ σοβαροὶ πνευματικοὶ ἐργάτες, ποὺ ἔχουνε μεγάλη ἐξουσία καὶ δίνουνε στοὺς ἀνθρώπους θροφὴ καλὴ ποὺ δυναμώνει τὴν ψυχή τους, διδάσκει τὸν νοῦ τους καὶ κατεργάζεται τὸν χαρακτῆρα τους. Τέτοιοι ἤτανε π.χ. ὁ Ὅμηρος, ὁ Ἡσίοδος, ὁ Πίνδαρος, ὁ Πλάτωνας, ὁ Ξενοφῶν, ὁ Πλούταρχος… Ἀφοσιωμένοι στὰ πνευματικά, παραμελούσανε τὸν ἑαυτό τους καὶ τὰ κοινωνικὰ χρέη τους, ζῶντας σὰν τὰ πουλιά… Καὶ πῶς μποροῦσε νὰ γίνει ἀλλοιῶς, ἀφοῦ οἱ φροντίδες τῆς ζωῆς τραβᾶνε πρὸς τὰ κάτω τὸν ἄνθρωπο ποὺ γεννήθηκε γιὰ νὰ πετᾶ ψηλὰ σὰν ἀητός;…