Μεταφέρω σύντομες παραινέσεις τοῦ ἅγιου Παΐσιου γιὰ τὴν πνευματικὴ ἄσκηση, προσθέτοντας ἐνίοτε, σὲ ἀγκύλες, ἐξίσου σύντομες διευκρινίσεις.

_______________

Ἡ πλήρης ἀνάθεση τῆς ζωῆς μας στὸν Θεὸ [ἂν γίνεται χωρὶς ἀνταλλακτικὴ διάθεση] εἶναι μιὰ λύτρωση ἀπὸ τὴν ἀνασφάλεια ποὺ φέρνει ἡ πίστη στὸ ἐγώ, καὶ μᾶς κάνει [πιὸ ἕτοιμους] νὰ χαροῦμε τὸν παράδεισο ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωή.

Ἐκεῖνος ποὺ ἀγωνίζεται πολὺ καιρὸ καὶ δὲν βλέπει πνευματικὴ πρόοδο, ἔχει [μεγάλη ἐπιμονὴ στὴν] ὑπερηφάνεια καὶ [τὸν] ἐγωισμό.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος [δὲν] ἀγωνίζεται [ἀπὸ καθῆκον ἀλλὰ] μὲ [ζωντανὴ] ἐλπίδα, ἔρχεται ἡ θεία παρηγοριὰ καὶ νιώθει ἔντονα ἡ ψυχὴ τὰ χάδια τῆς ἀγάπης του Θεοῦ.