Ἡ παρθένος σήµερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει,
καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει
ἄγγελοι µετὰ ποιµένων δοξολογοῦσι,
µάγοι δὲ µετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι
δι᾿ ἡµᾶς γὰρ ἐγεννήθη
παιδίον νέον, Ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

Τὴν Ἐδὲµ Βηθλεὲµ ἤνοιξε, δεῦτε ἴδωµεν
τὴν τρυφὴν ἐν κρυφῇ ηὕραµεν, δεῦτε λαβωµεν
τὰ τοῦ παραδείσου ἐντὸς τοῦ σπηλαίου
ἐκεῖ ἐφάνη ῥίζα ἀπότιστος βλαστάνουσα ἄφεσιν,
ἐκεῖ ηὑρέθη φρέαρ ἀνόρυκτον,
οὗ πιεῖν Δαβὶδ πρὶν ἐπεθυµησεν
ἐκεῖ παρθένος τεκούσα βρέφος
τὴν δίψαν ἔπαυσεν εὐθὺς τὴν τοῦ Ἀδὰµ καὶ τοῦ Δαβίδ
διὰ τοῦτο πρὸς τοῦτο ἐπειχθῶµεν, ποὺ ἐτέχθη
παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.